KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2024/8156 E., 2025/986 K.
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Hakimliği
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2022 tarihli ve 2022/3125 Soruşturma, 2022/2256 Karar sayılı kararıyla şüpheli hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yeterli şüphe bulunmadığı gerekçesiyle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Kadirli Sulh Ceza Hakimliğinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/1312 D.İş sayılı kararı ile şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına mağdur vekili tarafından yapılan itirazın reddedilerek kararın kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-80-4635-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98174 sayılı
Karar Detayı
286 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2024 tarihli ve 2024/98174 sayılı kanun yararına bozma isteminin.
“Yaşı küçük mağdurun olayın ardından hemen annesine gelip olayı anlatması, aynı gün annesi ile gelip şikayette bulunmaları, şüphelinin ifadelerinde mağduru bahçeye para vermek için çağırdığını doğrulaması, tarafların aralarında herhangi bir husumet olmadığını ifade etmeleri karşısında, delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Mağdure, şikâyetçi ve ifadesine başvurulan şahısların beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, Kadirli Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/1312 D.İş sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.