Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8151 K.2025/2035

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir

1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçları yönünden ise istinaf başvurularının aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, katılanın beyanlarının çelişkili, gerçek dışı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, teknik delillerle çeliştiğine, sanık lehine olan delillerin nazara alınmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmadığına, sanığın müsnet suçlar yönünden beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte lehe hükümlerin uygulanmasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen cezanın indirilmesinin usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın farklı zamanlarda ve farklı yollarla katılana nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine, temel cezanın da üst hadden belirlenmesine, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından da sanığın üst hadden cezalandırılmasına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Kararlar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

İlk Derece Mahkemesince sanığın garajda araç içerisinde darp ve tehdit edip, silah kullanmak suretiyle vajinal ve oral yoldan nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu katılanı bu eylemlerini tamamladıktan sonra evine çıkartıp banyoya soktuğu, ardından evde katılanla yeniden ilişkiye girmek istediğini söyleyerek oral yoldan nitelikli cinsel saldırı eyleminde bulunmak suretiyle eylemlerini tamamladığının kabul edilmesi ve bu kabulün Bölge Adliye Mahkemesince de değiştirilmediğinin belirtilmesi karşısında, oluşa uygun kabule göre sanığın eylemleri arasındaki zaman aralığı ve mekan farklılığı,

aradan geçen sürede araç içerisindeki eylemlerini tamamlayan sanığın evde tekrar katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı eyleminde bulunduğu, bu itibarla aynı gün içerisinde olsa dahi bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı yerlerde ve değişik zaman dilimlerinde aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi suretiyle zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun işlendiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi kararındaki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43.maddesinin tatbikine dair kısmın karardan çıkartılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Nitelikli Yağma Suçlarından Kurulan Kararlar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.

Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'nın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanığın katılana yönelik araç içerisinde ve ardından evde gerçekleştirdiği nitelikli cinsel saldırı eylemleri arasındaki zaman aralığı, katılanın sanığın hakimiyet alanından çıkmaması ve sanığın suç işleme kastının yenilenmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararında yapılan düzeltme yerinde bulunmakla birlikte,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınıp, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden hakkaniyete uygun şekilde teşdit yapılması gerektiği kanaatiyle hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak etmemekteyiz.