Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/103 K.2025/1619

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etme suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın öz kızı olan mağdureye yönelik farklı tarihlerde birden fazla kez organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kabulüyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, çocuğun nitelikli cinsel istismar suçuna yardım etme suçu yönünden ise beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1.a ve 303/1.c maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Özetle sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanma gerekçesinin belirtilmediğine, temel cezanın ve zincirleme suç hüküm oranlarının alt sınırdan belirlenmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sübuta, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

02.02.23 tarihli celsede 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesi uyarınca mağdureye hakları hatırlatılmasından sonra beyanları alınmış ise de on beş yaşından büyük olan ve şikayet hakkı kendisinde bulunan mağdurenin, aynı Kanun'un 238/2 maddesi uyarınca şikayetçi olup olmadığı, davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması ve davaya katılmak istemesi halinde, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek sanık hakkında hükümler kurulması karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii, mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi