Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2261 K.2025/5000

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve KYB-2025/21384 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “(...) Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan cinsel taciz suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 26.04.2012 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 29.03.2022 tarihine kadar geçen süreden,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2015 tarihi ile denetim süresi içerisindeki basit yaralama suçunu işlendiği 04.10.2016 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, geriye kalan 9 yıl 10 ay 8 günlük süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, cinsel taciz suçu yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Hükümlünün cinsel taciz eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) "Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur." şeklindeki 231. maddesinin son cümlesi uyarınca hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2015 tarihinden hükümlünün denetim süresini sona erdiren ve 10.05.2018 tarihinde cezası kesinleşen basit yaralama eyleminin gerçekleştiği 04.10.2016 tarihine kadar geçen 9 ay 25 günlük durma süresi 8 yıllık zamanaşımı süresine eklendiğinde zamanaşımını kesen son işlem olan hükümlünün Mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 26.04.2012 tarihi ile hükmün açıklandığı 29.03.2022 tarihi arasında olağan

zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararının cinsel taciz hükmü yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-(d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararıyla verilen cinsel taciz hükmünün KALDIRILMASINA,