İçeriğe geç
AC
9. Ceza Dairesi Esas: 2025/2261 Karar: 2025/5000 Tarih: 2025

Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2261 K.2025/5000

9. Ceza Dairesi 2025/2261 E. , 2025/5000 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/688 E., 2022/201 K. SUÇLAR : Cinsel taciz İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/51 Esas, 2015/788

Karar Özeti

9. Ceza Dairesi 2025/2261 E. , 2025/5000 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/688 E., 2022/201 K. SUÇLAR : Cinsel taciz İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/51 Esas, 2015/788

Karar Detayı

9. Ceza Dairesi 2025/2261 E. , 2025/5000 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/688 E., 2022/201 K. SUÇLAR : Cinsel taciz İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2012/51 Esas, 2015/788 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında cinsel taciz, nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.12.2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, bu tarihten itibaren başlayan denetim süresi içinde 04.10.2016 tarihinde hükümlünün işlediği basit yaralama eyleminin cezasının 10.05.2018 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle hükümlü hakkındaki cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin 29.03.2022 tarihinde açıklanarak 26.05.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 05.02.2025 tarihli ve 94660652-105-43-3369-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve KYB-2025/21384 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve KYB-2025/21384 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “(...) Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan cinsel taciz suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 26.04.2012 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 29.03.2022 tarihine kadar geçen süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2015 tarihi ile denetim süresi içerisindeki basit yaralama suçunu işlendiği 04.10.2016 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, geriye kalan 9 yıl 10 ay 8 günlük süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, cinsel taciz suçu yönünden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. (...)” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. Hükümlünün cinsel taciz eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) "Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur." şeklindeki 231. maddesinin son cümlesi uyarınca hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2015 tarihinden hükümlünün denetim süresini sona erdiren ve 10.05.2018 tarihinde cezası kesinleşen basit yaralama eyleminin gerçekleştiği 04.10.2016 tarihine kadar geçen 9 ay 25 günlük durma süresi 8 yıllık zamanaşımı süresine eklendiğinde zamanaşımını kesen son işlem olan hükümlünün Mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 26.04.2012 tarihi ile hükmün açıklandığı 29.03.2022 tarihi arasında olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararının cinsel taciz hükmü yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-(d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararıyla verilen cinsel taciz hükmünün KALDIRILMASINA, 4. Hükümlü hakkında cinsel taciz eyleminden açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla