Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2290 K.2025/5468

Her ne kadar tebliğnamede müstehcenlik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili görüş bildirilmişse de, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde anılan suça ilişkin temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından, incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına,

2. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine, karar verilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut deliller değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; sanık ile mağdurenin sosyal medya üzerinden 2022 yılında tanıştığına, mağdurenin kendisini on altı yaşında olarak tanıttığına, daha sonra on beş yaşında olduğunu söylediğine, sanığın mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğine, mahkemenin sanığın mağdurenin yaşının küçük olduğunu bildiğine yönelik gerekçesinin hatalı olduğuna, mağdurenin fiziksel görünümünün de kayıtlı yaştan büyük gösterdiğine, mahkemece gözlem yapılmadığına,

dairece SEGBİS kayıtları üzerinden gözlem yapılması ve sanık hakkında hata hükümlerini uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlerde hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul