Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2803 K.2025/5654

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Hakkari

2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın eylemleri sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kararın yasal dayanaktan yoksun olduğuna, mağdurenin sonradan gerçekleri söylediğine, tanık beyanlarının verilen kararla uyuşmadığına, sanığın haksız yere tutuklandığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, Mahkemece suç vasfında hataya düşüldüğüne, suçun çocuğun cinsel istismarı olarak nitelendirilmesi gerektiğine, üst sınırdan ceza verilmediğine ve takdiri indirim nedenleri uygulandığına, katılan Bakanlığa vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanığın, eşinin kardeşi olan mağdureye yönelik, farklı tarihlerde dudağından öpme ve göğüslerini okşama şeklinde gerçekleşen eylemlerin on beş yaşını doldurmadan önceki dönemde cebir veya tehditle işlendiğine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1. cümle,

103/3-c ve 43/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi