Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/2980 K.2025/4964

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Nizip Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın atılı suç konusunda kastı ve eylemi bulunmadığına, mağdurenin gerçek yaşının tespit edilmesi gerektiğine suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe kanunların uygulanmasına ilişkindir. B. Sanığın Temyiz İstemi Özetle Mahkemece verilen cezayı hak etmediğine, lehine bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Suç tarihi dönemde on beş yaş içinde olan mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, düzenlenen doktor raporunda anal pillerinin normal anatomik yapıda olduğu, anüste ekimoz, hematom, nedbe dokusu saptanmadığı, anal sfinkter tonusunda zafiyet bulunmadığı, venöz dolgunluk bulunmadığı,

saat kadranına göre 6 hizasındaki çatlağın ise fiili livata ile uyumlu olabileceği gibi başkaca nedenlerle de oluşabileceği ancak aralarında tıbben bir ayrım yapılamadığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdureye yönelik eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin iseGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi