Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2025/312 E. , 2025/2483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2898 E., 2020/386 K. SUÇ: Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüld
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2025/312 E. , 2025/2483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/2898 E., 2020/386 K. SUÇ: Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu (mağdure sayısınca) işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının katılan mağdureler vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince yapılan incelemede sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesi kararı ile hükümlerde direnilmesine karar verilmiştir. 3. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince direnme kararı yerinde görülmeyip, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca direnme gerekçesi isabetli bulunmakla uygulamanın denetlenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması ve takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın ikametgahında keşif yapılmadığına, mağdurelerin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olup çelişkiler içerdiğine, tanıkların ifadelerinin göz ardı edildiğine, mağdureler ile sanık arasında husumet bulunduğuna, olay ve şikayet tarihi arasında uzunca bir zaman farkı olduğuna, sanığın telefonundan suçu ispata yarar veri elde edilemediğine, temel cezaların dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken teşdit gerekçesi olarak söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.