Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2025/3383 E. , 2025/6970 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/67 E., 2016/338 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2021/18228 Esas, 2024/3912 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2025
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2025/3383 E. , 2025/6970 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/67 E., 2016/338 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2021/18228 Esas, 2024/3912 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2025 tarihli ve KD-2025/9437 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanığa atılı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1 ve 102/3-d maddelerinde yaptırım altına alınan cinsel saldırı suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu dikkate alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 2021/16-27 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/2-35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararlarında nedenlerine yer verildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında sanığa zorunlu müdafii atanması gerekeceğinden, müdafii görevlendirilip huzurunda savunma yapması imkanı tanınmadan hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1. cümle, 102/3-d maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle adil ve etkin yargılanma hakkı kapsamında, istemi olup olmadığına bakılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa müdafii atanmasının zorunlu olduğu gözetilmeyerek, Mahkemece resen bir müdafii tayin edilmeden yargılamaya devam edilip mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2021/18228 Esas, 2024/3912 Karar sayılı onama ilâmının cinsel saldırı suçu yönünden KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.