Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/4226 K.2025/6658

Her ne kadar Tebliğnamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin görüş bildirilmiş ise de, bu karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu

25. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdurun sırt üstü yatmasını söyleyip akabinde mağdurun bacaklarının üstüne ve mağdurun cinsel bölgesine yakın bir yere oturup elleriyle mağdurun göğsüne dokunmak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemi nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mağdurun beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı ve çelişkili olduğuna, mağdurun yaşı nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, olayda cebir, tehdit veya hilenin bulunmadığına, kararın gerekçesinin yetersiz olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eylemlerini suç tarihinde on beş yaşından büyük olup 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b maddesi kapsamında olan mağdura karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunun Mahkemece ayrıntılı ve denetime elverişli gerekçeyle tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, Kabule göre de.

5237 sayılı Kanun'un 103/3-e maddesinde düzenlenen cinsel istismarın kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle işlenmesi gerektiği, olay tarihinde camide müezzin kayyım olarak görev yapan sanık ile mağdurun parkta tanıştıkları, sanığın mağdura yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen eylemde mağdur ile sanık arasında hiyerarşik bir ilişkinin olmadığı gibi sanığın mağdur üzerinde kamu görevinin sağladığı bir nüfuzunun da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/3-e maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla tayini karşısında,

söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi