Karar Özeti
9. Ceza Dairesi 2025/423 E. , 2025/3149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/392 E., 2024/398 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: Her ne kadar sa
Karar Detayı
9. Ceza Dairesi 2025/423 E. , 2025/3149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/392 E., 2024/398 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: Her ne kadar sanık müdafii kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza verilemeyeceğine ilişkin temyiz isteminde bulunmuş ise de sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan ilk hükmün kesin olduğu gerekçesiyle Dairemizin 04.07.2024 tarih, 2024/961 Esas, 2024/6823 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşıldığından, işbu dosya kapsamında yapılan yargılamanın çocuğun cinsel istismarı suçuyla sınırlı olduğu anlaşılmıştır. I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın üst sınırdan takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılmasına ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir. B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, mental retarde olması nedeniyle müşahade altında tutularak olayla ilgili ifadesinde yönlendirme olup olmadığının tespitinin gerektiğine, Adli Tıp raporunda mağdurenin beyanına itibar edilip edilemeyeceğine ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olamayacağına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığına, katılan mağdurenin soruşturma ifadesine ilişkin CD’si kendilerine verilmediği için bu konuda bir inceleme yapamadıklarına, savunma haklarının kısıtlandığına, talep ve hazır etmelerine rağmen sanığın eşi ve diğer velilerin tanık olarak dinlenmediğine, olay anında ne kadar süre kaldıklarına ilişkin HTS kayıtlarının istenmediğine, Mahkemece olay yerinde keşif yapılmadığına, katılan mağdureye abisi Yunus ile sanık arasında geçen olaya ilişkin bilgisinin sorulmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına, sanığın atılı suçu zincirleme şekilde işlediğine dair dosyada delil olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza verilemeyeceğine, her iki suçun tek eylemle gerçekleştiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi de yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.