Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/7324 K.2025/9494

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdure ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdure ...'e karşı ise çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, mağdure ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, mağdure ...'e karşı ise sanık hakkında verilen ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2024 tarihli 2021/14-224 Esas, 2024/362 Karar sayılı ve 26.06.2024 tarihli 2023/9-77 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere.

Kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı, esas hakkındaki görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve uygulanması talep edilen yasa ve maddeleri de göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğundan, incelemeye konu dosyada 22.04.2025 tarihli celsede Cumhuriyet savcısı tarafından beyan edilen "Mahkememizin 2023/181 esas, 2023/679 karar sayılı 09/11/2023 tarihli kararı yönünden karar verilmesi ve Yargıtay

9. CD'nin 04/03/2024 tarih ve 2024/52 27... /7727 Karar sayılı bozma kararına direnilmesi kamu adına talep ve mütalaa olunur. dedi." şeklindeki mütalaanın, usule uygun geçerli ve yeterli esas hakkında mütalaa olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka kesin aykırılık hali olarak saptanmıştır. B. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Karşı Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2024 tarihli 2021/14-224 Esas, 2024/362 Karar sayılı ve 26.06.2024 tarihli 2023/9-77 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere.

Kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı, esas hakkındaki görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve uygulanması talep edilen yasa ve maddeleri de göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğundan, incelemeye konu dosyada 22.04.2025 tarihli celsede Cumhuriyet savcısı tarafından beyan edilen "Mahkememizin 2023/181 esas, 2023/679 karar sayılı 09/11/2023 tarihli kararı yönünden karar verilmesi ve Yargıtay

9. CD'nin 04/03/2024 tarih ve 2024/52 27... /7727 Karar sayılı bozma kararına direnilmesi kamu adına talep ve mütalaa olunur. dedi." şeklindeki mütalaanın, usule uygun geçerli ve yeterli esas hakkında mütalaa olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka kesin aykırılık hali olarak saptanmıştır.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.02.2023 tarihli 2020/211 Esas, 2023/62 Karar sayılı ilamında belirtildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamalarına göre bir hüküm bozulmuş olmakla tamamen ortadan kalkacağından, mahkemelerce direnme kararı verilirken 5271 sayılı Kanun'un 230, 2 31... . maddelerine uygun yeni bir hüküm kurulması zorunludur.

5271 sayılı Kanun'un 2 30... . maddeleri uyarınca, aynı Kanun'un 223. maddesine göre hükmün ne olduğu herhangi bir tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmeli, bozulmakla tamamen ortadan kalkan ve infaz yeteneğini yitiren önceki hükme atıf yapılmasıyla yetinilmemeli, eski hükümde direnilmesine karar verildikten sonra, 5271 sayılı Kanun’un 2 30... . maddeleri uyarınca verilen kararın ne olduğunun belirtilmesi gerektiği gözetilmeden hükümde bulunması zorunlu olan “sonuç (hüküm)” kısmının eksik bırakılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR