Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/740 K.2025/7218

Sanık hakkında katılan mağdure ve mağdureye karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama, katılan mağdure, mağdure ve katılana karşı tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, ...

Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, katılan mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mağdureye yönelik ise kasten yaralama suçundan beraatine, katılan, mağdure ve katılan mağdureye yönelik eylemi nedeniyle tehdit suçundan mahkumiyetine, mağdureye karşı ise cinsel organına ve bacaklarına dokunma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, beraat kararlarının kanuna uygun olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. B. Sanığın Temyiz İsteği Özetle, kendisine iftira atıldığına, suçu kabul etmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, mahkumiyet hükümlerini temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz isteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve katılan mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. B.

Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Kayden 19.11.2002 doğumlu olan mağdure ...'nın temyiz aşamasında 15.03.2023 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü sebebiyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. C.

Katılan Mağdureye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. D. Tehdit ve Katılan Mağdureye Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 ile 86/3-a, 106/2-a maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre Aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Tehdit suçu açısından 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, kasten yaralama suçu açısından ise Aynı Kanun'un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 09.09.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

E. Mağdureye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın savunması, katılan ... tanık beyanı ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, mağdurenin hükümden sonra temyiz aşamasında dosyaya sunduğu 15.03.2023 havale tarihli dilekçe içeriğine göre mağdurenin yeniden beyanı alınarak anılan dilekçe içeriği de açıklattırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekili ile Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik şikayetçi Bakanlık vekili ile mağdure vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Mağdureye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C.

Tehdit ve Katılan Mağdureye Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle ...

Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, D.