Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/1160 K.2013/10316

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.05.2004 tarihinden iş akdinin işverence feshedildiği 24.02.2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, bayan kuaförü olarak çalışan davacının en son ücretinin net 1.250 TL olduğunu, haftanın 6 günü 10.00-22.00 arasında çalıştığını, haftanın 1 günü izin kullandığını, sigorta bildiriminin 2005 Nisan ayında yapıldığını öğrendiğini, ayda en az iki kez 22.00-23.30 arasında yapılan toplantılara, toplantı tarihi önceden bildirilmediği halde tüm personelin mazeretsiz katılmasının istendiğini,

sık sık geç saatlere kadar yapılan toplantılardan 24.02.2009 tarihinde yapılan toplantı sırasında personele çalışma sisteminin değiştirileceğinin şirket yetkilisince söylendiğini, bunun üzerine müşterilerin memnun olmayacağı konusunda fikrini söyleyen davacıya çok sinirlenen şirket yetkilisinin bağırarak davacıyı işyerinden kovduğunu iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, dini-resmi bayramlarda çalışma ücreti, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine 24.02.2009 tarihinden itibaren gelmeyerek devamsızlıkta bulunduğunu, devamsızlıklarının tutanak altına alındığını, 27.02.2009 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davacının mazeretini bildirmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, sigorta primlerinin düzenli ödendiğini, hak ettiği her türlü ücret ve diğer haklarının verildiğini, dini, resmi bayram çalışma ücreti, fazla mesai, yıllık izin ücreti vb. konularda hiçbir alacağının bulunmadığını, iş akdi mazeretsiz devamsızlığa dayalı olarak haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ya da ihbar tazminatı alacağı doğmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının 28.05.2004-27.02.2009 tarihleri arasında davalı kuaför işyerinde kalfa olarak çalıştığı, en son aylık net 1.250,00 TL ücret aldığının kabul edildiği, iş akdinin feshinde devamsızlık savunmasına tutunulmuş ise de tutanakta imzası olan tanıkların “ davacının toplantı sırasında işverenin çalışma şekline ilişkin yeni düzenlemeye itiraz ettiğini, işverenin de çalışmayan gider şeklinde konuştuğunu, o günden sonra bir daha davacının işe gelmediğini, işe gelmediği günler için tutanak düzenlendiğini ve imzaladıklarını beyan ettikleri, davacının 5 yıla yakın kıdemde bir çalışan olduğu,

işçilik haklarını düşünmeksizin nedensiz yere işi bırakmasının olağan olamayacağı gibi tutanakların her zaman düzenlenebilir belgeler oluşu, tanıkların beyanları karşısında sözleşmenin işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğinin kabul gördüğü, kuaför işyerlerinin çalışma şekli, tanıkların beyanları itibariyle fazla mesai yaptığı, bayram genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edildiği imzalı ücret bordrolarında bu çalışmaların karşılığı zamlı ücretlerin bir kısım dönemlerde ödendiğinin görüldüğü, keza ibraz edilen imzalı belgelere göre toplam 42 gün izin hakkını kullandığı, kalan 14 günlük izin hakkının bulunduğunun anlaşıldığı,

bu veriler itibariyle davacının hak kazandığı ve ödenmeyen alacakları tutarında bordrolarda ödenen tutarları gözeten bilirkişi raporuna itibarla hesaplanan fazla mesai tutarında takdiren ¾ indirim uygulanmak suretiyle 1/4'üne isabet eden 9.368,63 TL fazla mesai alacağı kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.