Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/30940 K.2014/30096

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.. A.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 01.12.1994 tarihinde alt işveren olarak hizmet veren O.. Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'de işe başladığını, bu şirket bünyesinde çalışan tüm işçilerin K.. Petrol Nak. İnş. Ltd. Şti.’ye nakledildiğini, davalı taşeron şirketin davacının iş akdini 30.04.2009 tarihinde haksız ve kötüniyetli olarak fesih ettiğini, davacının hak ve alacaklarının tarafına ödenmediğini, çalıştığı süre zarfında yıllık izin kullanmadığını, sosyal haklardan yararlanmadığını iddia ederek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı K..Petrol Ltd Şti vekili; davacının, müvekkili şirkette 3 ay 10 gün çalıştığını, O.. Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ile müvekkili şirket arasında hiçbir ilişki bulunmadığını, bu şirketin O.. idaresi tarafından ihale edilen işyeri ihalesini alamadığı için faaliyeti durdurulmuş ve işçileri çalışmazken, müvekkili şirketin bu işçilerin tecrübesinden yararlanmak üzere kendileriyle çalışmak istediğini, bir kısım işçiyle. O.. Hizmetleri Tic. Ltd.

Şti. ile ilişkisini " bitirmesi halinde Dörtyol ilçe merkezinde bulunan işyerinde başlamak üzere anlaştığını, müvekkili şirket ile hiç bir bağı bulunmayan O.. Hizmetleri Tic. Ltd.

Şti. deki çalışmasının karşılığını davacının müvekkil şirketten talep etmesinin anlaşılmadığını, fazla mesai yönünden zamanaşımı itirazları olduğunu ve esasen davacının fazla mesaisinin de olmadığını, 3 aylık çalışma süresi itibariyle kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı doğmadığını, O..Hizmetleri Tic. Ltd.

Şti.'nin, belirtilen tarihler itibariyle davaya dâhil edilmesi gerektiğini, şirket müdürünün davacıya yönelik küfür ve hakaret içeren sözü sarf etmediğini, İş Yasası hükümlerine göre kötüniyet tazminatı talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı T.. T.. San ve Tic AŞ. vekili; esas mahkemesinin davaya bakmaya yetkili olmadığını, İstanbul İş Mahkemesinin yetkili olduğunu, müvekkili firmanın merkezinin İstanbulda olduğunu, Dörtyolda herhangi bir iş yerinin olmadığını, davacı veya diğer davalı K.. petrol ile müvekkilinin hiçbir akdi veya kanuni bağlantısının olmadığını, O.. Hizmetleri Ltd. Şti.' nin de müvekkil firmanın alt işvereni olmadığını yalnızca kiracısı olduğunu, bu şirketin T.. Servis ve Tic. A.Ş' ye ait petrol istasyonundaki lokantayı 01.05.2000 yılında kiraladığını, T.. A.Ş. T..Tarım A.Ş'ye devredilince de yeni kira dönemi sözleşmesinin müvekkili şirket ile imzalandığını ve 01.01.2009 tarihinde kira münasebetinin sona erdiğini savunarak davanın müvekkili firma yönünden reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.. Tarım San ve Tic AŞ. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacı dava dilekçesinde, O..Ltd Şti’nde çalışmaya başladığını, daha sonra tüm işçilerle birlikte K.. P.. Ltd Şti’ne nakledildiğini iddia ederek dava açmış, davalı T..Tarım Şirketi vekili, davacının kendi çalışanları olmadığını, K... P. Şirketi ile herhangi bir ilişkilerinin bulunmadığını, O..Hizmetleri Şirketi’nin kiracı olduğunu savunmuş; davalı K..Petrol Şirketi vekili, davacının müvekkil şirkette sadece 3 ay 10 gün çalıştığını, O.. Şirketi ile bir ilişkilerinin olmadığını savunmuştur. Mahkeme, davacının işçilik alacaklarından her iki davalıyı sorumlu tutarak karar vermiştir.

Mahkemenin karar gerekçesi değerlendirildiğinde; mahkemece davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin gerekçesinin açıklanmadığı görülmüştür.

Mahkemece, gerekçesi açıklanmadan davalılara arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğunun kabulü hatalıdır. Mahkeme, bu kabulün gerekçelerini açıklamalıdır.

2-Davalılar lehine hükmedilen vekâlet ücretinin yine davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi de hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: