Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/37982 K.2016/8136

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, 19.07.2013 tarihinde çalıştığı lazer makinasının arızalandığını ve davacının işbu arızayı arıza müdürüne bildirdiğini, işyeri yetkilisi Mehmet Saygın'ın ise davacıya hakaret ederek hasarın maaşından kesileceğini bildirdiğini, davacının ertesi günü işe gittiğinde kendisine işyeri sahiplerince işine son verildiğinin bildirildiğini, ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kullandığı makinaya zarar verdiğini ve bu zarar için 8.956,26 TL onarım bedeli ödendiğini, sebep olduğu zarara karşın çalışma izni verilen davacının 2013 Haziranda işi bıraktığını bildirimsiz ve tek yanlı olarak iş akdini sona erdirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalıya ait işyerinde çalışırken işyerini 1 aylık ücretini aşacak şekilde kullandığı makinaya zarar verdiği, davalı işverenin davacının sebep olduğu zarar nedeniyle iş akdini fesih hakkı varken bu hakkını kullanmadığı, davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiği ispat edilemediğinden ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanacak şekilde sona erdiği, ancak çalıştığı süre itibariyle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı,

işyerindeki çalışma süresi 1 yılın altında olduğundan yıllık izin hakkı olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri hüküm altına alınmış, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında tazminat ve diğer işçilik alacaklarına esas ücretin miktarı ve hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Çalışma olgusu ve ücretin miktarını, bunu iddia eden işçi kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı işyerinde 01.02.2012-10.06.2013 tarihleri arasında en son aylık 1.660,00 TL net ücretle çalıştığını iddia etmiş, hizmet süresi yönünden işyeri tanıkları, ücretin miktarı yönünden ise işverenden sadır makbuzlar ile tanık beyanlarına dayanmıştır.

Hizmet süresi yönünden davalı tanığı ..., “Davacının 1 yıldır çalıştığını” beyan etmiş, davalı ise cevabında davacının “Eylül 2012”den itibaren çalıştığını kabul etmiştir.

Mahkemece, adı geçen davalı tanığının anılan beyanına rağmen hizmet süresinin başlangıcı olarak 04.10.2012'nin kabul edilmesi hatalıdır.

Davacının hizmet süresinin başlangıcı açık ve net bir şekilde belirlenerek davacının tazminat ve alacakları tespit edilmelidir.

Diğer taraftan, davacı 1.660,00 TL net ücret ile çalıştığını işverenden sadır makbuzlar ve tanık beyanlarıyla kanıtlamıştır. Kaldı ki, davalı tanıklarından birisi davacının asgari ücretin üzerinde bir ücret ile çalıştığını doğrulamıştır. Mahkemece buna rağmen davacının tazminat ve diğer işçilik alacaklarının asgari ücret üzerinden belirlenmesi isabetsizdir.

F) Sonuç: