Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/7282 K.2015/20460

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 01.04.2008-17.04.2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, 17.04.2011 tarihinde yetkililerce işten çıkartıldığının ve işe gelmemesinin söylendiğini, herhangi bir sebep gösterilmediğini, ihbar süresi kullandırılmadığını, en geç 05.30-06.00 da işe başlayıp, akşam en erken 22.00 ye kadar çalıştığını, bazı günler çalışmalarının 23.00-24.00 e kadar devam ettiğini, yıllık izinlerini hiç kullanamadığını, hafta tatilini de kullanamadığını, dini bayramlarda çalışmadığını, ancak tüm çalışma süresi boyunca resmi bayramlarda çalıştığını,

en son nisan ayına ait 16 günlük ücretinin de ödenmediğini, en son ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu, servis, kahvaltı ve öğlen yemeğinin işverence karşılandığını beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, resmi tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile, davacının şoför olarak çalıştığını, 24.06.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 18.04.2011 tarihinde işten çıkartıldığını, davacının hak ettiği 2.230,66 TL kıdem tazminatı, 940,48 TL ihbar tazminatı, 570,21 TL yıllık izin ücretinin 30.05.2011 tarihinde davacıya ait banka hesabına yatırıldığını, davacının 16 günlük maaşının da 11.05.2011 tarihinde banka hesabına yatırıldığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, bu durumun SGK kayıtları imzalı ücret bordroları ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, hafriyat taşımacılığı yapıldığından UKOME kararı gereği saat 10.00-16.00 saatleri arasında çalışıldığını,

sabah ve akşam saatlerinde trafik yoğunluğu nedeniyle yasak saat uygulaması olduğunu, yasak saatler de çalışma yapılmadığını, davacının mesaiye ilişkin iddialarının doğru olmadığını, yine yapılan işin doğası gereği, yağışlı havalarda hafriyat kazısı yapılmadığını, hafriyat depolarının kapalı olması nedeniyle çalışma yapılmadığı,

bu nedenle boşta geçen günler hesaplandığında mesai yapılmadığının ortaya çıkacağını, yıllık izinlerin hafriyat çalışması yapılamayan yağışlı ve karlı günlerde kullanıldığını hafta tatilini haftada bir gün tüm işçilerin kullandığını bu nedenle hafta tatili alacağı olmadığını, bayramlarda, resmi ve genel tatillerde çalışma olmadığını beyanla, haksız ve mesnetsiz davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2.Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacı hafriyat kamyon şoförü olup, dava dilekçesinde en son ücretinin net 1.350 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı işveren ise davacının ücretinin asgari ücret olduğunu belirterek, asgari ücretten düzenlenen imzalı bordroları sunmuştur. Yapılan emsal ücret araştırmalarına; İTO cevabında taraflar arasında ki anlaşmaya göre ücretin belirleneceğini bildirmiş , Hizmet İş Sendikası ise emsal ücret bildirmemiştir. Hesap raporu sunan bilirkişi taraf iddialarını esas alarak iki seçenekli hesap yapmış, mahkemece asgari ücret üzerinden yapılan hesaba göre hüküm kurulmuştur.

Öncelikle yapılan emsal ücret araştırmaları yetersiz olduğu gibi davacı da hafriyat kamyon şoförü olup vasıflı işçi olarak asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Diğer taraftan her ne kadar davacı tanıkları 2008 yılında işyerinden ayrılmışlar ise de, davacının ücret iddiasını da ayrıldıkları tarihe ilişkin olarak teyit etmişlerdir. Bu nedenle; davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği daha detaylı araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile, asgari ücret üzerinden yapılan hesaba göre karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda; kabul edilen fazla mesai ücreti alacağından ½ oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü ortadan kaldıracak niteliktedir. Yukarıda ki açıklama ve ilkeler doğrultusunda tespit edilen fazla mesai ücreti alacağından makul oranda bir takdiri indirim yapılarak talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte ½ oranında takdiri indirim yapılması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: