Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2023/14768 K.2023/19648

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı projesinde mekanik işler formeni olarak 05.03.2015-31.01.2017 tarihleri arasında net 2.100,00 EURO ücret ve üç öğün yemek ile konaklama karşılığında çalıştığını, müvekkilinin çalışma saatleri 07.30-18.30 olarak görünse de hemen her gün günde 2-3 saat haftada 12 saati aşar şekilde fazla çalışma yaptığını, ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini, alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin işin bitmesi sebebiyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödendiğini, davacının mekanik işler formeni olarak aylık 2.100,00 EURO ücret ile çalıştığını, davacının hafta tatili de yapmaksızın tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması ve her gün fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 09.12.2015-31.01.2017 tarihleri arasında aylık net 2.100,00 EURO ücret ile çalıştığı, davacıya ihbar tazminatının eksik ödendiği, tanık beyanlarıyla ispat olunduğu üzere davacının haftalık 25 saat fazla çalışma yaptığı, yıllık izinlerini kullandığı, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını tanık beyanlarıyla ispatladığı, aynı şekilde hafta tatillerinde çalıştığının da tanık beyanları ile ispatlandığı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanları ile ispat edilmesi sebebiyle bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlardan yüzde otuz indirim yapılması gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, cevap dilekçesinde belirtilen hususlarla birlikte davacının ücretinin fazla çalışma ücreti dâhil olacak şekilde belirlendiğini, davacı ile menfaat birliği içindeki tanıkların beyanlarına dayanarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacıya iş sözleşmesi devam ederken yapılan ve dönemsel niteliği olmayan menfaatlerin dikkate alınmadığını, Mahkemece alacaklardan yapılan %30 indirimin az olduğunu savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davacının barınma ve üç öğün yemek karşılığında çalıştığının kabulü ile giydirilmiş brüt ücretin hesaplanarak bakiye ihbar tazminatı alacağının hüküm altına almasında isabetsizlik bulunmadığı, davacı ve davalı tanık beyanları doğrultusunda davacının çalışma saatlerinin tespiti ile sonuca gidildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fazla çalışma, ihbar tazminatı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, giydirilmiş brüt ücretin hesabı konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde günlük çalışma süresinin 11 saat olduğu, bu süreden 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi gerektiği, ancak davacının günlük çalışma süresine ilaveten haftanın 4 günü günde 3 saat daha fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

Taraf tanıklarının beyanı ile davacı vekilinin dava dilekçesinde ileri sürdüğü çalışma saatleri dikkate alındığında, günlük çalışma süresinin 11 saat olarak tespitinde hata bulunmamaktadır.

Ancak davacının haftanın 4 günü günlük 3 saat daha fazla çalıştığının kabul edilmesi yerinde olmayıp davacı vekilinin dava dilekçesinde fazla çalışma yapılan günlere yönelik beyanı ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının haftanın 3 günü 2 saat daha fazla çalışma yaptığının kabulü dosya kapsamına daha uygun düşecektir. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR