Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2024/13614 K.2025/1093

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirkette sosyal hizmetler yardımcı elemanı olarak çalıştığını, emekli olduğunu ve kıdem tazminatını aldığını, ücretini kaloriferci kadrosundan alması gerekirken sosyal hizmetler yardımcı elemanı olarak çalıştırıldığını, emekli olduğunda ücretinin 2.980,00 TL olduğunu ancak kıdem tazminatının 1.541,40 TL üzerinden hesaplandığını, tazminata esas ücretinin eksik hesaplandığını, 2014-2015 yıllarında ödenen ücretlerinin düşük gösterildiğini, davalı Şirketin kamu iştiraki olmasına rağmen davacıya ilave tediye ücreti ödenmediğini,

2011 Ekim - 2015 Ocak arası ek tediyelerin davacının asıl ücreti üzerinden ödenmesini talep ettiklerini, davacının yaptığı işin kalorifercilik olduğunu, ancak davacıya daha az ücret ödediğini, davacının 2011 Ekim - 2015 Ocak arası ücret farkı alacağını talep ettiklerini, davacıya ödenmeyen veyahut eksik ödenen 2011 Ekim - 2015 Ocak tarihleri arası ikramiye, eğitim destek ve giyim yardımı alacaklarının ödenmesi gerektiğini belirterek dava konusu kıdem tazminatı farkı, ücret farkı, ilave tediye, ikramiye, eğitim destek ve giyim yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ücret farkı alacağının bulunmadığı, fark kıdem tazminatı ile ilave tediye ücreti, giyim desteği, eğitim desteği ve ikramiye alacakları 21.02.2022 tarihli bilirkişi raporuyla toplu iş sözleşmesi hükümleri esas alınarak tespit edilip hesaplanmışsa da, davacının ıslah dilekçesine karşı davalı vekili tarafından süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle ilk talep dışında alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının istinaf başvurusunun miktar bakımından kesinlik nedeniyle reddine, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Mahkeme tarafından tanık dinletme taleplerinin gerekçesiz reddedildiğini, 2. Davacının ücretinin 2013 yılında düşürüldüğünü, Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmadığını, 3. Davalının davaya karşı zamanaşımı def'inde bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının ücretinin düşürülüp düşürülmediği, ilave tediye ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacakların eksik ödenip ödenmediği ve zamanaşımına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR