Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/5125 K.2025/6115

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı İdare bünyesinde alt işveren şirketlerde çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna atandığını ve ücretinin asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiğini, ayrıca davacıya her altı aylık dönemde %4 oranındaki ücret zammı yapılması gerektiğini, davacıya iş sözleşmesinde yer alan oran uygulanmadan sadece %4 oranında ücret zammı uygulandığını ve bu şekilde ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret farkı, ilave tediye farkı, bakiye fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal yardım, yol ve yakacak yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alt işveren işçisi olarak çalışırken sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin ilgili mevzuat hükümleri ve sözleşme uyarınca belirlenerek eksiksiz ödendiğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu,

personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştırılan işçilerin 696 sayılı KHK kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini davacının 09.01.2018 tarihinde 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23. maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçmek için talepte bulunarak daha önce alt işverenler nezdinde geçen çalışma dönemi için herhangi bir talepte bulunmayacağını taahhüt ettiğini, davacıya sözleşme ve mevzuat hükümleri kapsamında tüm ücretlerin ödendiğini, bakiye alacağın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli kararıyla; davacının 696 sayılı KHK gereğince 02.04.2018 tarihinde daimi işçi kadrosuna geçtiği, iş sözleşmesi gereği ücretinin 31.12.2018 tarihine kadar asgari ücretin %35 fazlası olarak belirlenip ödendiği, kadroya geçişte imzalanan iş sözleşmesinin yeni dönemde de esas alınarak ödeme yapılması gerektiğinden bahisle fark alacakların hesaplandığı, davalı İdare tarafından sadece %4 oranındaki zam uygulanmak suretiyle ücret ödemesi yapıldığı, %35 oranındaki sözleşme artış hükmünün uygulanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.12.2023 tarihli kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin her hâlükârda 01.11.2020 tarihi olması gerektiği,

davacının 31.10.2020 tarihine kadar olan dönemde 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nden yararlandığından aynı dönemde ... Sendikası ile ... ve ...

İşverenler Sendikası (TÜHİS) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığı, anılan toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için en erken tarih 01.11.2020 tarihi olmasına rağmen Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak Ekim 2020 döneminden itibaren sosyal yardım alacağının hesaplanmasının ve ayrıca tahsil hükmü dışında ayrıca tespit hükmü kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 26.12.2024 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmesi gerektiği, TÜHİS ile ... Sendikası arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre 2021 yılı için ilk altı ay için %12 zam uygulandığında davacının 180,30 TL ve aylık 5.409,00 TL brüt ücret seviyesinde olduğu, 09.03.2021 arabuluculuk tarihine kadar fark alacak hesabı yapıldığı, davacı tarafın temyizi olmadığından usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği davacıya geriye dönük tüm alacak miktarlarının ücret zamları yansıtılarak ödendiğini, davacının ödenmeyen alacak miktarlarının olmadığını, 2. Davacıya ait bireysel iş sözleşmesinde oran kısmında boşluk bırakıldığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile davacının ... Sendikası ile TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olup olmadığı, mümkün ise yararlanmaya başlaması gereken tarihe ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dairemiz bozma kararında; davacının ücret seviyesinin belirlenmesi noktasında herhangi bir gerekçeye yer verilmemiş, bu hususta bozma öncesinde İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan ücret seviyesine yönelik tespit yerinde görülmüştür.

Bozma sonrasında ise İlk Derece Mahkemesince gerekçe kısmında da yer verildiği üzere hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin “Ücret Zammı” başlıklı 33. maddesi hükmü uyarınca, bireysel iş sözleşmesi doğrultusunda belirlenen 01.01.2021 tarihindeki temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulandığı anlaşılmaktadır.

Ancak arabuluculuğa başvuru tarihinin 09.03.2021 olduğu dikkate alındığında, bu tarih itibarıyla henüz 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır. Dolayısıyla 08.09.2021 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin somut davada uygulanması mümkün değildir.

Bu açıklamalar ışığında 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark ücret alacağı hesabında, bireysel iş sözleşmesi doğrultusunda belirlenmiş temel ücrete %12 oranında ücret zammı uygulanması hatalı olmuştur. Ancak bozmaya karşı davacı temyizi olmadığından davalı yönünden usuli kazanılmış hak ilkesi gereğince İlk Derece Mahkemesince bozma öncesinde hüküm altına alınan miktar dikkate alındığından bu hatanın sonuca etkili olmadığı anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında yukarıda yapılan açıklama da dikkate alındığında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR