Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6679 K.2025/8217

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının Derince’deki işyerinde 01.01.2016-01.11.2016 tarihleri arasında ... operatörü, 02.11.2016-01.07.2017 tarihleri arasında ön dolumcu, 01.07.2017-01.05.2018 tarihleri arasında sevkiyat sorumlusu ve 01.05.2018-16.11.2020 tarihleri arasında saha sorumlusu olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini yaş dışında emeklilik koşullarının gerçekleşmesi, ücretlerinin eksik ödenmesi,

ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik bildirilmesi sebepleri ile 16.11.2020 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, davacının son ücretinin aylık 4.250,00 TL net olduğunu, 420,00 TL tutarında yemek kartı verildiğini ücretinin tamamının bankadan ödendiğini, davacının ilk dönemde haftada 5 gün 05.30-18.00 saatleri arasında, diğer dönemlerde ise haftada 6 gün 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, tüm dönemlerde bütün genel tatillerde çalışmış olduğunu, yıllık ücretli izinlerini eksik kullanmış olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin,

fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.01.2016-01.11.2016 tarihleri arasında kara tanker operatörü, 02.11.2016-01.07.2017 tarihleri arasında ön dolumcu, 01.07.2017-16.11.2020 tarihleri arasında ... Bölge Müdürü olarak çalıştığını, davacıya ücret+harcırah dışında başka ödeme yapılmadığını, davacının iş sözleşmesinde 270 saate kadar olan fazla çalışmalarının ücrete dâhil olduğunun kararlaştırıldığını, davacının son 3,5 yıldaki çalışmasında ise en üst düzey yönetici olduğunu ve çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, yıllık ücretli izin hakkının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 4 yıl 10... gün süreyle davalıya ait işyerinde çalıştığı, davacının son brüt ücreti 5.455,23 TL olup yemek yardımının giydirilmesiyle davacının tazminata esas giydirilmiş ücretinin 5.875,23 TL olduğu, emekliliğe hak kazandığı ve ödenmeyen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı bulunduğu anlaşılmakla davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarıyla ispat edildiği üzere fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının %30 indirimle hüküm altına alındığı, kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen davacı tanık beyanları ve davacı iddiası gözetildiğinde 01.01.2016-01.05.2018 tarihleri arasında yapılan hesaplamada ve davacının bu dönemde tanker operatörü ve dolum personeli olarak çalıştığı ve mesaisini kendisi belirleyecek konumda bulunmadığından isabetsizlik görülmediği ancak davacının saha sorumlusu olarak görev yaptığı 01.05.2018-16.11.2020 tarihleri arasında ise davacı ve davalı tanık beyanlarından davacının

çalışma düzenine yönelik hesaplamaya elverişli görgüye dayalı somut beyan bulunmadığından davacının saha sorumlusu olduğu tarihlerdeki fazla çalışma hesaplaması yapılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. 01.05.2018-16.11.2020 tarihleri arasındaki dönem yönünden davacının fazla çalışma alacağının üst düzey yönetici olduğu gerekçesiyle reddinin hatalı olduğunu, 2. Davacıya emir ve talimat veren üst yönetici bulunduğunu, davalı tanıklarının da yönetimden telefon geldiğinde çalışma yaptıklarını ifade ettiğini, 3. Davacının işyerinde çalışan personel olduğunu, yıllık izin talebinin bölüm sorumlusu ve genel müdür onayına tâbi olduğunu, üst düzey yönetici olmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 01.05.2018-16.11.2020 tarihleri arasında dönemde fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR