Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/8786 K.2025/9844

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ...

Huzurevi ve Yaşlı Bakım Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde değişen alt işverenler nezdinde bakım elemanı olarak çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde 10... 'er günlük nöbetler ile gece gündüz yirmidört saat kapalı sistem çalıştığını,

bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını, ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını pandemi sebebiyle 02.04.2020 tarihinde önce 7 günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, sonrasında yeni talimatla vardiyaların 14 gün olarak uygulanmaya başlandığını, 24 saat çalışma bulunmadığını, denkleştirme esası gereği vardiyadan sonra işçinin dinlendirildiğini, yasal düzenlemelere göre davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2024 tarihli kararının Bölge Adliye Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli kararı ile ortadan kaldırılması üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadroya geçiş aşamasında taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücret ve ödeme şekline ilişkin düzenlemede toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağının öngörüldüğü, davacının ücretinin asgari ücretin belli bir oranda fazlası olacağına dair düzenlemeye yer verilmediği,

davacının ücretinin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde ödendiğinin tespit edilmesi nedeniyle ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye fark alacağı taleplerinin reddi gerektiği, davacı tarafından fazla çalışma iddialarını kanıtlayan belge sunulmadığı, tanık dinletilmediği,

dosyaya davalı tarafça sunulan puantaj kayıtları ve ücret bordroları nazara alınmak ve Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı gerekçesinde belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle hazırlandığı belirlenen 14.04.2025 tarihli kök ve 17.06.2025 tarihli ek raporun dosya kapsamı ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunduğu gerekçesiyle ücret, ikramiye, ilave tediye fark alacakları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları reddedilmek suretiyle gece zammı alacağı bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sürekli işçi kadrosuna geçiş aşamasında imzalanan bireysel iş sözleşmesinde asgari ücretin belli oranda yüzde fazlası şeklinde ücret ödeneceğine dair hüküm bulunmadığından ve davalı tarafça hesaplanan alacakların tam olarak ödendiği tespit edildiğinden fark ücret, ilave tediye, ikramiye taleplerinin reddinin yerinde olduğu,

davacı ile imzalanan iş sözleşmesi gereği 01.11.2020 tarihine kadar 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin geçici 23. maddesi uyarınca bağıtlanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin, 31.10.2020 tarihinde belirtilen toplu iş sözleşmesinin süresi sona erdiğinden 01.11.2020 tarihinden itibaren 15.01.20 21... .11.2019-31.10.2021 yürürlük tarihli ... Sendikası ile ... ve ... ...

Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden sendika üyelik tarihi ve sendika aidatı ödeme durumuna göre yararlandırılmasında bir isabetsizlik görülmediği, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine ilişkin taleplerinin dosyaya davalı tarafından ibraz edilen imza çizelgeleri, puantaj kayıtlarına göre değerlendirildiği, hükme dayanak alınan raporda hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihine dek ve zamanaşımı def'i gözetilmek suretiyle yapıldığının anlaşıldığı, davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasında;

davalı tarafından kullandırılan serbest zamanlar dikkate alınarak, 24 saat çalışma yapıldığı belirlenen günlerde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve 9. Hukuk Dairesi içtihatlarına uygun şekilde 14 saatinin çalışma,10 saatin dinlenme süresi olduğu kabulü ile günlük yasal çalışma süresi olan 11 saati aşan 3 saatin fazla çalışma süresi olduğunun belirlenmesi ile gece 7,5 saati, günlük 11 saati aşan çalışmaların denkleştirme hükümlerine tâbi olmadığının dikkate alınmasının isabetli bulunduğu,

davalı tarafından yapılan ödemelerin alacaklardan toplu olarak mahsubunun Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı yönünden hükme esas alınan raporda toplu iş sözleşmelerinin uygulanması noktasında hata yapılmış olduğunu,

2. Dosyaya sunulan bilirkişi raporuna da itibar edilerek davacının pandemi dönemi öncesinde ve sonrasında bir kısım alacaklarının ödendiği değerlendirilerek yapılan hesaplamaların kabulünün mümkün olmadığını, 11 saati geçen çalışmalar ile gece 7,5 saati geçen çalışmaların ödenmediğini, yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların ödenmediğini,

3. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile gece zammı alacaklarına ilişkin hesaplamalarda alacakların ve ödemelerin sadece ilgili ay özelinde mahsup edilerek her ay için ayrı mahsup ve hesaplama yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, gece zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR