Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2008/19 K.2008/19

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 3 ve 9. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 27.03.2006 Sayısı : 413-193

Etkili eylem, tehdit ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’ın, eylemlerinin kül halinde kendiliğinden hak alma suçuna uyduğu ve lehine olan 765 sayılı TCY’nın 308/3, 647 sayılı Yasa 4 ve TCY’nın 72. maddeleri uyarınca sonuçta 381 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.03.2006 gün ve 413-193 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istekli 01.10.2007 gün ve 161020 sayılı tebliğnamesi Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilen dosyada;

Yargıtay 3. Ceza Dairesince 16.06.2008 gün ve 13141-8503 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin görevsizliğine”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesi ise 13.10.2008 gün ve 14014-10850 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelemeye, sevkteki ağırlığa, Yargıtay Yasasının 14. maddesi hükmüne göre işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin görevsizliğine”,

Gerekçeleri ile karşılıklı görevsizlik kararları vermekle, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanık ...’ın kendiliğinden hak alma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesi ile 9. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Yargıtay Dairelerinin görev ve işbölümü esasları 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Sanık hakkında nitelikli etkili eylem, ölümle tehdit ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde kendiliğinden hak alma suçunu oluşturduğunun kabulüyle lehine olan 765 sayılı TCY’nın 308/3, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCY’nın 72. maddeleri uyarınca sonuçta 381 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Kahramanmaraş C.Başsavcılığının iddianamesi incelendiğinde, sanıklar..... ve ...’ın, aralarında kira ilişkisinden kaynaklanan husumet bulunan yakınan.....’in işyerine giderek iş yerinin camlarını kırdıkları, yakınanı 20 iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladıkları ve bıçakla tehdit ettikleri, ayrıca sanıklardan .....’in olaydan sonra soruşturma yapan polis memurlarına diğer sanığın nüfus kağıdını göstererek kendisini ... olarak tanıttığı iddiasıyla, sanık ...’ın 765 sayılı TCY’nın 456/2, 463, 516/1 ve 191/2. maddeleri uyarınca, sanık.....’ın ise 765 sayılı TCY’nın 456/2, 463, 516/1, 191/2 ve 357. maddesi delaletiyle 356/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel Mahkeme hükmü incelendiğinde, sanık ...’nun eylemlerinin bir bütün halinde kendiliğinden hak alma suçu olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Kamu davasının konusu olan suçlar incelendiğinde, uygulanması istenen yasa maddelerine göre en ağır yaptırımı içerenin nitelikli etkili eylem suçu olduğu görülmektedir.

Bu itibarla, temyiz davasına bakma görev ve yetkisi Yargıtay 3. Ceza Dairesine aittir. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan 3. Ceza Dairesi Başkan Vekili Hakkı Manav ise; “Sanık hakkında kendiliğinden hak alma suçundan hüküm kurulduğu nazara alındığında 9. Ceza Dairesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.