Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2024/27 K.2024/47

2024/Bşk-27 2024/47 2021/153721 CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 9 ve 6. Ceza Mahkemesi :Ağır Ceza Sayısı : 342-50 Hırsızlık, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık hakkında İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.04.2008 tarihli ve 342-50 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 07.10.2010 tarih ve 17016-15311 sayı ile; katılan ...’ya yönelik nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına,

katılan ...’e yönelik hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına karar verildiği, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince 27.06.2011 tarih ve 431-156 sayı ile bu bozma kararına direnilerek sanık hakkında hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin de, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 11.03.2014 tarih ve 1487-117 sayı ile bozulmasına hükmedildiği,

bozma kararı üzerine İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince 07.12.2015 tarih ve 220-316 sayı ile sanık hakkında hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuş olup söz konusu hükümlerin sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 03.07.2018 tarih ve 2412-4864 sayı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise dava zamanaşımı gerçekleştiğinden bahisle bozulmasına ve davanın düşmesine karar verildiği,

Sanığın antisosyal kişilik bozukluğu raporu bulunduğundan bahisle yeniden yargılanma talebini değerlendiren İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince talebin reddine dair verilen 09.03.2021 tarihli ve 342-50 sayılı ek karara yönelik Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarihli ve 153721 sayılı ihbarnamesi üzerine.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli, 1038-2603 sayılı ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.12.2023 tarihli, 3033-15318 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla; iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'la değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde.

"Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarihli ve 153721 sayılı ihbarnamesinde; "...Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 109/2 (2 kez), 109/3-a-b, 109/5, 102/3-d ve 102/5. maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 6 yıl hapis, 9 yıl hapis, 14 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2008 tarihli ve 2006/342 esas, 2008/50 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2010 tarihli ve 2009/17016 esas,

2010/15311 karar sayılı ilamı ile katılan ...'a yönelik cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden onanarak kesinleşmesini, diğer katılan ...'a yönelik hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından bozulmasını müteakip, ilk kararda direnmek suretiyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 109/2 ve 109/3-a-b. maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin verilen İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2011 tarihli ve 2010/431 esas, 2011/156 sayılı kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2012/6-1487 esas,

2014/117 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonucunda katılan ...'a yönelik hırsızlık ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 109/2 ve 109/3-a-b maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2014/220 esas, 2015/316 sayılı kararının, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.07.2018 tarihli ve 2016/2412 esas, 2018/4864 karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hükmün düzeltilerek onanmasına,

hırsızlık suçundan hükmün bozularak davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2006/342 esas, 2008/50 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. ...Dosya kapsamına göre,

yargılamanın yenilenmesine ilişkin talep dilekçesine ek olarak sunulan Eskişehir Askeri Hastanesi Baştabipliğinin 03.11.2004 tarihli ve 2101 sayılı raporunda hükümlünün 'Kronik nitelik kazanmış antisosyal kişilik bozukluğu' tanısıyla askerliğe elverişsiz olduğunun belirtilmesi ve mahkemesince yapılan yargılama aşamasında da anılan hususun ileri sürülmediğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle,

hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması gerektiğinden bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alındıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki içerikten 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen ek karara yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken kanun yararına bozma talebinin, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini kapsadığının, nitelikli cinsel saldırı suçunun cezasının daha ağır olduğunun anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebine konu nitelikli cinsel saldırı suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.