Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2025/11 K.2025/25

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 12. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 834-10 İmar kirliliğine neden olma ve 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından sanık hakkında Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.01.2016 tarihli ve 834-10 sayılı mahkûmiyet ve hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararların, katılan ve suçtan zarar gören vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli, 18031-9606 sayılı ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli, 2385-6627 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla; iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı iş bölümünün. "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının ikinci maddesinde.

"Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dâhil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra, altıncı maddesinde.

"Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.", sekizinci maddesinin ikinci fıkrasında ise.

"Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." hükümlerine yer verilmiştir.

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyet kararı verildiğinden bahisle 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçu bakımından verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu karara yönelik katılan vekillerinin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, ceza dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükmün imar kirliliğine neden olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle.