Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2023/737 K.2023/1242

2016/913 Esas, 2016/7182 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu bozulmuş, Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekillerinin temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunca usulden bozulmuş, Mahkemece Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen usuli yanlışlık düzeltilerek yeniden direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre davacılardan ...’nun 03.03.2019; ...’nun ise 02.01.2021 tarihinde vefat ettiği, 29.12.2016 tarihli direnme kararının Hukuk Genel Kurulunun 19.10.2021 tarihli 2018/10(21)-1091 Esas., 2021/1263 Karar sayılı kararı ile usulden bozulmasından sonra 31.03.2022 tarihinde yapılan duruşmaya davacılar vekilinin katılarak müteveffa davacıları temsil ettiği, bozmaya karşı beyanda bulunduğu ve Mahkemece verilen direnme kararını da temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca davacılar vekilinin müvekkillerinin ölümünden sonra vekâlet görevi son bulduğu hâlde vekil sıfatıyla yargılamaya katılması ve verilen kararı temyiz etmesi mümkün olmadığından Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi yapılması için gerekli olan usulüne uygun temyiz dilekçesi bulunmadığı gözetilerek direnme kararının yargılama sırasında vefat eden davacıların mirasçılarına tebliğ edilerek kararın mirasçılar tarafından temyiz edilmesi hâlinde Hukuk Genel Kuruluna gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.