Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/711 K.2025/804

2024/9820 Esas, 2024/14867 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, direnme olarak adlandırılan kararın yeni delile ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

B. Gerekçe

Değerlendirme

1. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

2. Mahkemenin yeni bir delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

3. Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğindedir.

4. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince temyizi üzerine Özel Dairece davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davacının ...

Kanal Grup Satış Müdürü olarak yaptığı, davalı tanığının beyanına göre davacının çalışma düzenini kendisinin belirlediği, bu nedenle fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, hafta tatili ücreti yönünden ise davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gözetilmeksizin bilirkişi raporunun toplu iş sözleşmesi hükümleri esas alınarak hesaplanan birinci seçeneğine göre hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekili 09.04.2025 havale tarihli dilekçede satış direktörlüğünün tüm çalışanların çalışma saatlerini ayarladığını, bu nedenle davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleyebilecek konumda olmadığını belirterek dilekçe ekinde emsal dosyalarda dinlenen tanık beyanlarının yer aldığı duruşma tutanaklarını sunmuştur.

6. Diğer taraftan İlk Derece Mahkemesince 30.04.2025 tarihli duruşmada “…1-Davalı yana; HMK 220 gereğince davacının çalışma dönemine isabet eden çeşitli görevlerdeki işçilerin fazla mesai tahakkuku bulunan ücret bordrolarını mahkememize sunması için 2 haftalık kesin süre verilmesine, verilen sürede sunulmadığı takdirde bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ve bu hususta davacının iddialarına itibar edileceğinin ihtarına,(ihtarat yapıldı)

2-Bozma ilamına uyulup uyulmama hususunun 1 nolu ara kararın ikmale neticesinde bir sonraki celse değerlendirilmesine...” dair verilen ara karar gereği davalı vekilince 14.05.2025 havale tarihli dilekçe ekinde çeşitli görevlerdeki işçilerin fazla çalışma tahakkuku bulunan ücret bordroları ile diğer bir kısım belge sunulduktan sonra 21.05.2025 tarihli duruşmada direnme kararı verilmiştir.

7. Direnme kararının gerekçesinde ise davacı vekili tarafından sunulan ve emsal dosyalarda dinlenen tanık beyanları ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 220. maddesi kapsamında davalıya verilen kesin süre içerisinde davalı vekili tarafından sunulan bordro içeriklerinin değerlendirildiği anlaşılmıştır.

8. Bu durumda Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan sonra bozma konusuyla ilgili toplanan yeni delillere ve buna bağlı olarak yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu açıktır.

9. Hâl böyle olunca verilen bu yeni hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Hukuk Genel Kuruluna değil Özel Daireye aittir.

10. O hâlde yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.