Çetin Arkaş Başvurusu (B. No: 2013/6124)

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, ceza infaz kurumu tarafından Azadiya Welat gazetesinin (gazete) bazı

sayfalarının çıkartılarak hükümlü olan başvurucunun gazeteye erişiminin

engellenmesi nedeniyle ifade özgürlüğünün ihlal edildiği iddialarına

ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 18/7/2013 tarihinde Nazilli 2. Asliye Ceza

Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idari yönden yapılan ön

incelemesi neticesinde belirlenen eksiklikler tamamlatılmış ve başvurunun

Komisyona sunulmasına engel teşkil edecek bir eksikliğinin bulunmadığı

tespit edilmiştir.

3. İkinci Bölüm Birinci Komisyonunca 29/5/2015 tarihinde,

kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar

verilmiştir.

4. Bölüm Başkanı tarafından 25/5/2015 tarihinde, başvurunun

bir örneğinin görüş için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmesine karar

verilmiştir.

5. Başvuru konusu olay ve olgular 25/5/2015 tarihinde

Bakanlığa bildirilmiştir. Bakanlık, tanınan ek süre sonunda 21/7/2015 tarihinde

görüş sunulmasına gerek duyulmadığını Anayasa Mahkemesine bildirmiştir.

III. OLAY VE

OLGULAR

A. Olaylar

6. Başvuru dilekçesi ve ekleri ile başvuruya konu dosya

içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir:

7. Başvurucu, başvuru tarihinde Nazilli E Tipi Kapalı Ceza

İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır.

8. Diyarbakır Gümrük Müdürlüğü, yurtdışından gelen kolilerin

kontrolü esnasında on yedi adet yayının yasak olabileceğini değerlendirerek

bunları Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiştir.

9. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı, on yedi kitaptan on

dört tanesi hakkında toplatma ve yasaklama kararı bulunduğunu tespit ederek

hakkında karar bulunmayan üç kitabın 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle

Mücadele Kanunu’nun (TMK) 10. maddesi ile görevli Cumhuriyet Savcılığına

gönderilmesine karar vermiştir.

10. Cumhuriyet Savcılığının (TMK 10. maddesi ile görevli), “Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (Kültürel

Soykırım Kıskacında Kürtleri Savunmak-Beşinci kitap)” (kitap) ve “İlk Konuşmalar (Belgeler zafer kazanan tarzın özdilidir)” isimli PKK terör örgütü lideri olan

Abdullah Öcalan tarafından yazılan iki ayrı kitaba ilişkin yaptığı inceleme

sonucunda; kitaplarda sürekli KCK/PKK terör örgütünün propagandasının

yapıldığı, terör örgütünden ve terör örgütü mensuplarının yaptığı eylemlerden

övgüyle bahsedildiği, KCK/PKK terör örgütünün bundan sonra izleyeceği yolun

nasıl olması gerektiğinin belirtildiği ve bu bağlamda kitapların, 3713 sayılı

Kanun’un 7. maddesine ve 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 25.

maddesine muhalefet ettiği değerlendirilerek her iki kitaba el konulmasına ve

toplatılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

11. Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliği (TMK 10. madde ile görevli),

Cumhuriyet Savcılığının yaptığı değerlendirmeyle aynı yönde belirlenen

gerekçelerle 4/10/2012 tarihli ve 2012/102 Değişik İş sayılı kararı ile anılan

kitaplara el konulmasına ve bu kitapların toplatılmasına karar vermiştir.

12. Hâkimliğin anılan kararından sonra evrak, Cumhuriyet

Savcılığına gönderilmiş ve 2012/3121 S. sayılı soruşturma başlatılmıştır.

13. Cumhuriyet Savcılığı soruşturma sonucunda 29/11/2012

tarihli kararı ile kitapların yurtdışından geldiği ve kitapları basanın tespit

edilemediği, kitapların gönderildiği kişinin olaydan haberdar olmadığına dair

savunmasının aksine bir delil bulunmadığı gerekçesiyle olayla ilgili kovuşturma

yapılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı,

karar ile birlikte Diyarbakır 2 No.lu Hâkimliğinden (TMK 10. madde ile görevli)

kitapların müsaderesini talep etmiştir.

14. Hâkimlik, 30/11/2012 tarihli ve 2012/290 Değişik İş

sayılı kararı ile kitapların müsaderesine karar vermiştir. Kitaplar 11/3/2014

tarihinde yakılarak imha edilmiştir.

15. Anılan kitaplardan “Kürdistan

Devrim Manifestosu, Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (Kültürel Soykırım Kıskacında Kürtleri Savunma)” isimli kitabın, İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin

21/9/2012 tarihli ve 2012/156 sayılı kararı ile toplatılmasına ve bu kitaplara

el konulmasına ilişkin kararına karşı yapılan bireysel başvuru konusunda

Anayasa Mahkemesi, Abdullah Öcalan (B. No: 2013/409, 25/6/2014)

kararında Anayasa’nın 26. maddesinde tanımlanan ifade özgürlüğünün ihlal

edildiğine karar vermiştir. Bunun üzerine Diyarbakır 2. Sulh Ceza Hâkimliği,

2/9/2014 tarihli ve 2014/467 Değişik İş sayılı kararı ile Diyarbakır 3 No.lu

Hâkimliğinin 4/10/2012 tarihli toplatma ve el koyma kararının kaldırılmasına

karar vermiştir.

16. Başvurucuya gelen Azadiya Welat gazetesinin 13/6/2013

tarihli nüshasında, Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin 4/10/2012 tarihli kararı

ile el konulmasına ve toplatılmasına karar verilen kitabın bazı bölümleri

yayımlanmıştır.

17. Nazilli E Tipi Kapalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu

(Eğitim Kurulu) 13/6/2013 tarihli ve K.2013/43 sayılı kararında, anılan kitabın

bölümlerinin yayımlandığı gazetenin ilgili sayfalarının başvurucuya verilmesini

uygun görmemiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:

"... Eğitim Kurulumuza iletilen 13 Heziran-Pencşem 2013 tarihli Azadiye

Welat isimli gazete ile ilgili olarak yapılan

incelemede ise; gazetenin Beş (5) ve Altıncı (6) sayfalarında; beşinci savunma

Abdullah Öcalan'ın demokratik devrim çözümü XLIV başlıklı tam sayfa yazısının

olduğu belirlenmiştir.

Diyarbakır 3 Nolu

Hâkimliğinin, Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (Kültürel Soykırım

Kıskacında Kürtleri Savunmak) beşinci kitapla ilgili olarak 4/10/2012 tarih ve

2012/102 D. İş sayılı "El Konulmasına ve Toplatılmasına" kararı

bulunduğundan,

Söz konusu gazete sahibi hükümlünün dilekçe

ile talep etmesi halinde gazetenin 5. ve 6. sayfalarının çıkarılarak kendisine

verilmesine, herhangi bir talebi olmaması halinde gazetenin depoya

kaldırılmasına... "

18. Başvurucu, Eğitim Kurulunun kararına karşı Nazilli İnfaz

Hâkimliğine şikâyette bulunmuştur. Şikâyeti inceleyen Hâkimlik, 17/6/2013

tarihli ve K.2013/876 sayılı kararıyla başvurucunun şikâyetinin reddine karar

vermiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:

"Hükümlü ÇETİN ARKAŞ'a gelen 13 Haziran Perşembe tarihli 2222 sayılı Azadiye Welat isimli gazetenin

incelendiği, gazetenin ikinci sayfasında "Manifestoya Şorase"

başlıklı yazıda Abdullah Öcalan'ın demokratik toplum manifestosu adı altında

beş ciltten oluşan bir savunma hazırladığı, gazetenin her hafta beş ciltten bir

bölümünün köşe yazısı olarak yayınlanacağı, 13 Haziran tarihli gazetenin 5 ve 6

ıncı sayfalarında beşinci savunma Abdullah Öcalan

demokratik devrim çözümü XLIV başlıklı tam sayfa yazısının olduğu belirlendiği,

Diyarbakır 3 No'lu hakimliğinin Kürt Sorunu ve

Demokratik Ulus Çözümü (Kürtsel Soykırım Kıskacında

Kürtleri Savunmak) beşinci kitapla ilgili olarak 04.10.2012/102 D. İş sayılı

"El Konulması ve Toplatılması" kararı bulunduğundan, hükümlünün talep

etmesi halinde 5 ve 6 ıncı sayfalarının çıkartılarak

kendisine verilmesine, talebi olmaması durumunda depoya kaldırılmasına dair

Eğitim Kurulu Başkanlığının 13/6/2013 tarih ve 2013/43 sayılı kararı ile karar

alındığı, Eğitim Kurulu kararının yasaya aykırı bir yönü bulunmadığından ...

hükümlünün talebinin reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurmak

gerekmiştir.

"

19. Başvurucu, Hâkimliğin ret kararına karşı itiraz yoluna

başvurmuştur. İtirazı inceleyen Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi, İnfaz

Hâkimliğinin kararının "... usul ve

yasaya uygun bulunduğu ..." gerekçesiyle başvurucunun

itirazının reddine karar vermiştir. Bu karar başvurucuya 4/7/2013 tarihinde

tebliğ edilmiştir.

20. Başvurucu 18/7/2013 tarihinde bireysel başvuruda

bulunmuştur.

B. İlgili Hukuk

21. Anayasa Mahkemesinin 8/4/2015 tarihli ve B. No: 2013/3614

sayılı kararında belirtilmiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

22. Mahkemenin 5/11/2015 tarihinde yapmış olduğu toplantıda,

başvurucunun 18/7/2013 tarihli ve 2013/6124 numaralı bireysel başvurusu

incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları

23. Başvurucu, gazetede mahkemece yasaklanmış bir kitaptan

alıntılar olmasına rağmen gazete hakkında mahkeme tarafından verilmiş herhangi

bir yasaklama kararı olmadığını ve mahkeme kararı olmaksızın Eğitim Kurulu

tarafından anılan gazeteye erişiminin engellenmesinin hukuka aykırı olduğunu

belirtmiş; söz konusu müdahale nedeniyle Anayasa’nın 17. maddesinde düzenlenen

maddi ve manevi varlığını geliştirme hakkı ile Anayasa’nın 26. maddesinde

düzenlenen ifade özgürlüğünün, müdahalenin kendisine hükümlü sıfatından dolayı

uygulanması nedeniyle Anayasa’nın 10. maddesinde düzenlenen kanun önünde

eşitlik hakkının ve müdahalenin usul ve yasaya uygun olduğuna ilişkin kararında

itiraz merciinin yeterli gerekçeye yer vermemesi nedeniyle Anayasa’nın 141.

maddesinde düzenlenen gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş;

maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme

24. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafından yapılan

hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini

kendisi takdir eder (Tahir Canan,

B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Somut olayda başvurucu, her ne kadar

Gazete’nin ilgili sayısında Abdullah Öcalan’ın kitabından bir bölümün

yayımlandığı sayfaların kendisine verilmesinin engellenmesinin Anayasa’nın 17.

maddesini ve yaptığı şikâyetler sonucu karar veren mahkemelerin gerekçelerinin

yetersiz olmasının Anayasa’nın 141. maddesini ihlal ettiğini ileri sürmüşse de

anılan şikâyetlerin özü başvurucunun haber ve fikirlere erişiminin engellenmesi

nedeniyle Anayasa’nın 26. maddesinde tanımlanan ifade özgürlüğü ile ilgilidir.

Bu nedenle başvurucunun anılan iddiaları, ifade özgürlüğü bağlamında

incelenmiştir.

25. Başvurucu, gazeteye erişiminin engellenmesinin hükümlü

sıfatından kaynaklandığını ve bu tutumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri

sürmüş ise de Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu tarafından hükümlüye gelen

yayının yasaklanması şeklindeki müdahalenin niteliği gereği yalnızca ceza infaz

kurumunda bulunanlar hakkında uygulanabileceği açıktır. Öte yandan eşitlik

ilkesi iddiaları yönünden başvurucunun kendisiyle benzer durumdaki başka

kişilere yapılan muamele ile kendisine yapılan muamele arasında bir farklılığın

bulunduğunu ve bu farklılığın meşru bir temeli olmaksızın ırk, renk, cinsiyet,

din, dil vb. ayırımcı bir nedene dayandığını makul delillerle ortaya koyması

gerekir. Somut olayda başvurucu benzer olaylar ile kendi durumunun aynı

olduğunu ortaya koyamadığı gibi kendisine nasıl bir ayırımcılık yapıldığına

ilişkin de hükümlülük statüsü dışında her hangi bir

beyanda bulunmamıştır. Bu nedenle başvurucunun Anayasa’nın 10. maddesinde

düzenlenen eşitlik iddiaları ayrıca incelenmemiştir.

26. Anayasa’nın 26. maddesinde düşünceyi açıklama ve yayma

özgürlüğünün kullanımında başvurulabilecek araçlar; “söz, yazı, resim veya başka yollar” olarak ifade edilmiş ve

“başka yollar” ifadesiyle her

türlü ifade aracının anayasal koruma altında olduğu gösterilmiştir (Emin Aydın, B. No: 2013/2602, 23/1/2014, §

43).

27. İfade özgürlüğü; insanın serbestçe haber, bilgi ve

başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı

kınanamaması, bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla

serbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarına

aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir (Emin

Aydın, § 40).

28. Haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün, ifade

özgürlüğünün norm alanı içinde olduğu konusunda hiçbir tereddüt

bulunmamaktadır. Bu bağlamda Anayasa’da ifade özgürlüğüne ilişkin olarak daha

ayrıntılı düzenlemeler de yer almakla birlikte mevcut koşullar altında

başvurunun; iletişim araçlarına ulaşım hakkının engellenmesi nedeniyle ifade

özgürlüğünün ihlal edildiği iddiası yönünden, ifade özgürlüğüne ilişkin temel düzenleme

olan ve madde metninde düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün haber veya

fikir almak özgürlüğünü de kapsadığının açıkça düzenlendiği Anayasa’nın 26.

maddesi kapsamında incelenmesinin gerektiği değerlendirilmiştir.

1. Kabul Edilebilirlik Yönünden

29. Başvurunun incelenmesi neticesinde, ifade özgürlüğüne

ilişkin iddiaların açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine

karar verilmesini gerektirecek başka bir nedenin de bulunmadığı anlaşıldığından

başvurunun kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

2. Esas Yönünden

30. Anayasa’nın “Düşünceyi

açıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi şöyledir:

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka

yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu

hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da

vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya

benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni,

kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti

ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların

cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin

açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının

yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine

uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına

ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla,

düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında

uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.”

31. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10.

maddesi şöyledir:

“1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu

makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat

özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde,

Devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabi

tutmalarına engel değildir.

2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin

kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin,

toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması

ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve

haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı

erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı

formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”

32. Başvuru konusu olayda gazetede yayımlanan bazı yazıların,

Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin 4/10/2012 tarihli ve 2012/102 Değişik İş sayılı

kararı ile el konulmasına ve toplatılmasına karar verilen Abdullah Öcalan’ın

kitabından alıntılar olması nedeniyle gazetenin anılan bu kısmının Eğitim

Kurulu tarafından ayrılarak başvurucuya verilmemesi söz konusudur.

33. Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin anılan toplatma kararına

konu olan kitap, İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin kararı ile farklı bir toplatma

ve el koyma kararına ve bu bağlamda Anayasa Mahkemesi nezdinde başka bir

bireysel başvuruya konu olmuştur. Anayasa Mahkemesi bu kararında kitaba ilişkin değerlendirme

yapmış ve İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin toplatma kararının Anayasa'nın 26.

maddesinde düzenlenen ifade özgürlüğünü ihlal ettiğine karar vermiştir (Abdullah Öcalan, B. No. 2013/409,

25/6/2014).

34. Anılan karar gözetilerek Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu,

Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin anılan toplatma kararına konu kitabın bazı

bölümlerinin yayımlandığı Azadiya Welat

gazetesinin ilgili sayfalarının hükümlüye verilmemesini Kamuran Reşit Bekir (B. No: 2013/3614,

8/4/2015) kararında ayrıca değerlendirmiştir. Başvuru konusu olayda Eğitim

Kurulu, Nazilli İnfaz Hâkimliği ve Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ortaya

koyduğu gerekçeler gözetildiğinde, anılan kararda ortaya konulan ilkelerden ve

yapılan değerlendirmelerden somut olay açısından ayrılmayı gerektirecek bir yön

bulunmamaktadır.

35. Mahkemenin anılan kararlarda ortaya koyduğu ilkeler

temelinde Nazilli E Tipi Kapalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu ve Nazilli

İnfaz Hâkimliğinin Azadiya Welat

gazetesinin, bazı sayfalarının yasaklanmış bir kitaba ait olması gerekçesiyle

başvurucuya verilmesinin engellenmesi kararı ile ifade özgürlüğüne yapılan

müdahalenin Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin toplatma kararı ile bir bütün

olarak değerlendirilmesi neticesinde başvurucunun ifade özgürlüğüne yapılan

müdahalenin, demokratik toplumda gerekli ve ölçülü olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

36. Açıklanan gerekçelerle Nazilli İnfaz Hâkimliğinin ret

kararlarına konu gazetenin bazı sayfalarının çıkartılarak başvurucuya

verilmemesi nedeniyle başvurucunun, Anayasa’nın 26. maddesinde düzenlenen ifade

özgürlüğü çerçevesinde haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün ihlal edildiği

sonucuna ulaşılması gerekir.

3. 6216 Sayılı Kanun’un 50. Maddesi Yönünden

37. Başvurucu ihlal nedeniyle 4.000 TL maddi ve 10.000 TL

manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

38. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin

Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un “Kararlar” kenar başlıklı 50. maddesinin (2) numaralı fıkrası

şöyledir:

“Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa,

ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere

dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar

bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel

mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü

mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını

ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.”

39. Başvurucu, uğradığını iddia ettiği maddi zarar ile ilgili

olarak Anayasa Mahkemesine herhangi bir belge sunmamıştır. Anayasa Mahkemesinin

maddi tazminata hükmedebilmesi için başvurucuların, uğradıklarını iddia

ettikleri maddi zarar ile tazminat talepleri arasında illiyet bağı bulunmadır.

Dolayısıyla Anayasa Mahkemesine herhangi bir belge sunmayan başvurucunun maddi

tazminat talebinin reddedilmesi gerekir.

40. Başvurucunun haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün

kısıtlanması nedeniyle yalnızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi

zararları karşılığında başvurucuya net 1.300 TL manevi tazminat ödenmesine

karar verilmesi gerekir.

41. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 198,35 TL harç ve

1.500 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 1.698,35 TL yargılama giderinin

başvurucuya ödenmesine karar verilmesi gerekir.

42. 6216 sayılı Kanun’un 50. maddesinin (3) numaralı fıkrası

uyarınca kararın bir örneğinin bilgi için Bakanlığa gönderilmesi gerekir.

A. Başvurucunun Anayasa’nın 26. maddesinde güvence altına

alınan haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün ihlal edildiği iddiasının KABUL

EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,

B. Anayasa’nın 26. maddesinde güvence altına alınan haber ve

fikirlere ulaşma özgürlüğünün İHLAL EDİLDİĞİNE,

C. Başvurucuya net 1.300 TL manevi TAZMİNAT ÖDENMESİNE,

tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDİNE,

D. 198,35 TL harç ve 1.500 TL vekâlet ücretinden oluşan

toplam 1.698,35 TL yargılama giderinin BAŞVURUCUYA ÖDENMESİNE,

E. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Maliye

Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede

gecikme olması hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar

geçen süre için yasal faiz uygulanmasına,

F. Kararın bir örneğinin 6216 sayılı Kanun’un 50. maddesinin

(3) numaralı fıkrası uyarınca Bakanlığa gönderilmesine

5/11/2015

tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan : Engin YILDIRIM Üyeler : Recep KÖMÜRCÜ Alparslan ALTAN Celal Mümtaz AKINCI Muammer TOPAL Raportör : Murat ŞEN Başvurucu : Çetin ARKAŞ Vekili : Av. Mazlum DİNÇ