Nedim Karaman ve Selçuk Karaman Başvurusu (B. No: 2015/19997)

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, ceza davasında delil toplatma taleplerinin

gerekçesiz olarak reddedilmesi ve kanıtlar hatalı şekilde değerlendirilerek mahkûmiyet

kararı verilmesi nedenleriyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına

ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 28/12/2015 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön

incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonunca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin

Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

5. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili

olaylar özetle şöyledir:

6. Olayların geçtiği tarihlerde F.A., başvurucu Selçuk

Karaman'ın işlettiği restoranda dansçı olarak çalışmaktadır.

7. F.A.nın

beyanlarına göre arkadaşı olan A.K.nın düşük ücretle

çalışmasını istemediği için olay günü aralarında tartışma çıkmıştır. F.A. ile

A.K. arasındaki tartışma işyeri sahibi olan başvurucu tarafından da

öğrenilmiştir.

8. A.K. adli makamlara yaptığı şikâyette yukarıda belirtilen

durumu öğrenen başvurucuların gece vakti evine geldikleri, kendisini

yaraladıkları, tehdit ettikleri ve bira şişesinin üzerine oturtmak suretiyle

anal yoldan cinsel saldırıda bulunduklarını iddia etmiştir.

9. Başvurucular cinsel saldırı suçundan başlatılan soruşturma

kapsamında 8/3/2009 tarihinde Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesince

tutuklanmışlardır.

10. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 20/3/2009 tarihli

iddianamesiyle başvurucular hakkında kasten yaralama, tehdit, hakaret ve

nitelikli cinsel saldırı suçlarından kamu davası açılmıştır.

11. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin (Mahkeme) 8/05/2012

tarihli kararıyla başvurucuların cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine, diğer

suçlardan ise beraatine hükmedilmiştir. Mahkeme;

mağdurun yaş ve vücut yapısını, vücudunda saptanan öyküyle uyumlu travmatik ve anal muayene bulgularını, psikiyatrik

muayenede saptanan akut stres bozukluğunu birlikte değerlendirmiş; atılı eylemi

anal yoldan vücuda cisim sokma olarak nitelendirmiştir.

12. Mahkeme gerekçeli kararda, olay günü başvurucu Nedim

Karaman'ın bir cenaze töreninde olduğuna dair CD kayıtlarında tarih ve saatin

yazılı olmadığını, bu konuyla ilgili bilgisine başvurulan tanığın beyanlarının

ise çelişkili olduğunu belirtmiş; başvurucuların savunmalarına itibar

etmemiştir. Lehte beyanda bulunan diğer tanık beyanlarına beyanda bulunanların

başvurucuların yanında çalışmaları sebebiyle itibar edilmediği, gerekçede

ayrıca ifade edilmiştir.

13. Anılan karar temyiz edilmiş ve 3/11/2015 tarihinde Yargıtay

tarafından onanmıştır.

14. Başvurucular nihai karardan 30/11/2015 tarihinde haberdar

olmuş, 28/12/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuşlardır.

15. Başvurucular bireysel başvuru sonrasında birçok kez

yargılamanın yenilenmesi ve iki kez kanun yararına bozma talebinde bulunmuşlar,

anılan talepler ise reddedilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının

11/2/2016 tarihli kararıyla da itiraz yoluna gidilmemiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

16. Mahkemenin 7/2/2018 tarihinde yapmış olduğu toplantıda

başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Silahların Eşitliği

İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin İddia

17. Başvurucular, olay günü nerede olduklarına dair telefon

kayıtlarının getirtilmediğini ve bu konudaki talebin Mahkeme tarafından

değerlendirilmediğini belirterek adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini

ileri sürmüştür.

18. 30/3/2011

tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri

Hakkında Kanun’un 47. maddesinin (3),48. maddesinin (1) ve (2) numaralı

fıkraları uyarınca bireysel başvuruda,kamu

gücünün neden olduğu iddia edilen ihlale dair olayların tarih sırasına göre

özeti yapılmalı; bireysel başvuru kapsamındaki hakların ne şekilde ihlal

edildiği ve buna ilişkin gerekçeler ve deliller açıklanmalıdır (Veli Özdemir, B. No: 2013/276, 9/1/2014,

§§ 19, 20).

19. Somut olayda başvurucular, ihlal iddialarını soyut ve genel

ifadelerle ileri sürmüş; hangi tarihli celsede ve dilekçede telefon

kayıtlarının getirtilmesi talebinde bulunduklarına veya Mahkemenin bu

taleplerle ilgili olarak hangi tarihte ve ne şekilde karar verdiğine dair Anayasa

Mahkemesine açıklamada bulunmamıştır. Dolayısıyla başvurucular tarafından ileri

sürülen iddiaların temellendirilmediği sonucuna ulaşılmıştır.

20. Açıklanan gerekçelerle başvurunun bu kısmının açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle

kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

B. Diğer İhlal İddiaları

21. Başvurucular, dosya kapsamından isnat edilen eylemin

işlenmediği anlaşılmasına rağmen şikâyetçinin çelişkili ve soyut beyanlarına

dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiğini, lehte birçok tanığın beyanda

bulunduğunu, bu anlatımların nazara alınmadığını, lehe delillerin

değerlendirilmediğini belirterek adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini

ileri sürmüşlerdir.

22. Anayasa’nın 148. maddesinin dördüncü fıkrasında, kanun

yolunda gözetilmesi gereken hususlara ilişkin şikâyetlerin bireysel başvuruda

incelenemeyeceği belirtilmiştir. Bu kapsamda ilke olarak mahkemeler önünde dava

konusu yapılmış maddi olay ve olguların kanıtlanması, delillerin

değerlendirilmesi, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanması ile

uyuşmazlıkla ilgili varılan sonucun adil olup olmaması bireysel başvurukonusu olamaz. Ancak bireysel başvuru kapsamındaki

hak ve özgürlüklere müdahale teşkil eden, bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içeren yorum, uygulama ve sonuçlar Anayasa

Mahkemesinin denetim yetkisi kapsamındadır (Ahmet

Sağlam, B. No: 2013/3351, 18/9/2013, § 42).

23. Başvurucular tarafından ileri sürülen iddialar, mahkemelerce

delillerin değerlendirilmesi ve hukuk kurallarının yorumlanmasına ilişkin olup

mahkeme kararlarında bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik

oluşturan bir hususun da bulunmadığı dikkate alındığında ihlal iddialarının

kanun yolu şikâyeti niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

24. Açıklanan nedenlerle başvurunun bu kısmının da diğer kabul edilebilirlik

koşulları yönünden incelenmeksizin açıkça

dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar

verilmesi gerekir.

Osman Alifeyyaz PAKSÜT ve Celal Mümtaz

AKINCI bu görüşe katılmamışlardır.

A. 1. Silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin

iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle

KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA OYBİRLİĞİYLE,

2. Diğer ihlal iddialarının açıkça

dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA Osman Alifeyyaz PAKSÜT ve Celal Mümtaz AKINCI'nın

karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA,

B. Yargılama giderlerinin başvurucular üzerinde BIRAKILMASINA

7/2/2018 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY GEREKÇESİ

1. Başvurucular, kesin ve inandırıcı deliller olmaksızın,

aksine, masumiyeti ispatlayan delillere rağmen mahkumiyet

kararı verilmesi nedeniyle adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini öne

sürmüşlerdir.

2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) ve Anayasa

Mahkemesinin (AYM) yerleşik içtihatları uyarınca, ilke olarak derece

mahkemeleri önünde dava konusu yapılmış maddi olay ve olguların kanıtlanması,

delillerin değerlendirilmesi, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanması

ile derece mahkemelerince uyuşmazlıkla ilgili varılan sonucun esas yönünden

adil olup olmaması bireysel başvuru incelemesine konu olamaz. Bunun tek

istisnası, derece mahkemelerinin tespit ve sonuçlarının adaleti ve sağduyuyu

hiçe sayan tarzda açık bir keyfilik içermesi ve bu durumun kendiliğinden

bireysel başvuru kapsamındaki hak ve özgürlükleri ihlal etmiş olmasıdır. Bu

çerçevede, kanun yolu şikâyeti niteliğindeki başvurular açıkça keyfilik

bulunmadıkça Anayasa Mahkemesince incelenemez (B. No: 2012/1027, § 26,

12/2/2013).

Buna göre, temel ilke olan

“kanun yolu niteliğindeki başvuruların incelenemeyeceği” kuralının istisnası

“derece mahkemelerinin tespit ve sonuçlarının adaleti ve sağduyuyu hiçe sayan

tarzda açık bir keyfilik içermesi” dir.

3. Yine AYM kararlarında genel ilkenin istisnası, derece

mahkemelerinin tespit ve sonuçlarının bariz takdir hatası veya açık keyfilik

içermesi ve bu durumun kendiliğinden bireysel başvuru kapsamındaki hak ve

özgürlükleri ihlal etmiş olmasıdır. Bu çerçevede, kanun yolu şikâyeti

niteliğindeki başvurular, bariz takdir hatası

veya açık keyfilik bulunmadıkça Anayasa Mahkemesince esas yönünden

incelenemez (Onur Gür, B.No: 2012/828, 21/11/2013, § 21).

4. Bölüm çoğunluğunca, başvurunun kanun yolu şikayeti

niteliğinde olduğu değerlendirilerek açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle

KABUL EDİLEMEZ olduğuna hükmedilmiş ise de; başvuru konusu olaya ilişkin

yargılama dosyasında keyfilik ve bariz takdir hatası bulunduğu açıkça

görüldüğünden, AİHM ve AYM içtihatlarına da uygun olarak, istisna hükmünün uygulanması

ve başvurucuların adil yargılanma hakkının İHLAL EDİLDİĞİNE karar verilmesi

gerekmektedir.

5. Bu kanaatimize dayanak olan ve dosya içeriğine göre bariz

biçimde hatalı takdir edilen deliller şunlardır:

a) Başvurucuların atılı

suçu işlediklerine dair A.K. adlı mağdurun anal yoldan cinsel saldırıya

uğradığı yolundaki mücerret şikayeti dışında bir delil

bulunmamaktadır. Dosyada mevcut Adli Tıp raporu bu iddiayı desteklemekten

uzaktır. Olayın cereyan ettiği iddia edilen evde başvurucuların (sanıkların)

herhangi bir parmak izi veya DNA izi bulunamamıştır.

b) İddia edilen suçun

7/3/2009 günü öğleden sonra saatlerinde işlendiği kabul edilmekle birlikte,

başvurucuların o saatlerde başka yerlerde bulunduklarına dair çok sayıda tanık

ve cenazede çekilen video gibi somut kanıtların hiçbirine itibar edilmemiştir.

Bunlara neden itibar edilmediği yeterli gerekçelerle açıklanmamıştır. Cenazede

çekilen video kaydında başvurucunun göründüğüne dair uzman raporu, “videoda tarih ve saat bulunmadığı” gerekçesiyle

kaale alınmamış, videoyu çeken şahsın belirtilen

saatlerde cenazede hazır olup videoyu da kendisinin çektiğine dair beyanına da

sebepsiz olarak, itibar edilmemiştir.

c) Mağdur olduğunu iddia

eden kişinin, bu tür suç uydurma geçmişi olduğuna dair savunma tarafından

dosyaya sunulan belgeler değerlendirilmemiştir.

d) Olay günü kendisi aynı

evde bulunan bayan arkadaşına karşı darp ve tehdit eylemlerinde bulunarak,

bayanın çırılçıplak vaziyette evden kaçmasına neden olan müştekinin, kendi

suçunu gölgelemek için kendisi cinsel saldırı mağduru rolü yaparak, bayanın

çalıştırılması ve alacağı ücret konusunda aynı gün sabahı tartışma yaşadığı

başvuruculara iftira atmış olabileceği, makul ve hayatın olağan akışına uygun

biçimde tartışılmamıştır.

Sonuç olarak, ceza

yargılamasının evrensel ilkelerinden olan, mahkumiyetin açık ve her türlü

şüpheden uzak delillere dayandırılması zorunluğuna riayet edilmemiştir.

6. Açıklanan nedenlerle, başvurucuların adil yargılanma

haklarının bariz takdir

hatası sonucu İHLAL EDİLDİĞİ ve yeniden yargılanmaları gerektiği yolunda tam bir vicdani

kanaate ulaştığımızdan, çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

Başkan

:

Engin

YILDIRIM

Üyeler

:

Osman Alifeyyaz PAKSÜT

Recep

KÖMÜRCÜ

Celal Mümtaz

AKINCI

Recai AKYEL

Raportör

:

Akif

YILDIRIM

Başvurucular

:

1. Nedim

KARAMAN

2. Selçuk

KARAMAN

Vekili : Av. Murat Salih AKINCI Üye Osman Alifeyyaz PAKSÜT Üye Celal Mümtaz AKINCI