Danıştay 10. Daire E.2015/278 K.2020/4163

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Emniyet Müdürlüğünün çeşitli birimlerine istihbarat sağlayan ajan/muhbir olarak gayriresmi şekilde çalışmakta iken … Emniyet Müdürlüğü personelinin kusurlu davranışları nedeniyle deşifre olduğundan bahisle uğradığını ileri sürdüğü 100.000,00 TL manevi zararın tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkındaki yakalama, ifade alma, gözaltı ve ceza soruşturması gibi işlemlerin geçerli nedenlere dayanmadan tesis edildiğini ortaya koyan herhangi bir saptama ve mahkeme kararı bulunmadığı gibi, davacı tarafından, deşifre olmasına neden olduğunu ileri sürdüğü bu işlemlerin kimler tarafından ne zaman gerçekleştiğine dair herhangi bir somut bilgi ve belgenin sunulmadığı anlaşılmış olup, davacıya manevi tazminat ödenmesini gerekli kılacak elem ve ızdıraba yol açacak bir hizmet kusurunun bulunmadığı sonucuna varıldığından, davacının manevi tazminat isteminin kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, … Emniyet Müdürlüğünün çeşitli birimlerine istihbarat sağlayan ajan/muhbir olarak gayriresmi şekilde çalışmakta iken İzmir Emniyet Müdürlüğü personelinin kusurlu davranışları nedeniyle deşifre olduğu, suç odaklarının hedefi haline geldiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.