KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2016/1807 E., 2021/5252 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2021
- Esas No
- 2016/1807
- Karar No
- 2021/5252
- Temyiz eden (davalı)
- ...Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...İplik San. ve Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Tekstil işi ile iştigal etmekte olan davacı şirketin ithal ettiği ürünün finansmanı için ...Denizli Ticari Şubesinden kullandığı GSM kredisi ile ilgili olarak tahsil edilen kaynak kullanımı destekleme fonu kesintisinin iadesi istemiyle yapılan 19/09/2013 tarih ve ...sayılı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile tahsil olunan tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali ve davanın kabulü yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yurt dışı kredi kuruluşu tarafından banka garantisi ile kredilendirilen davacının kredinin nihai borçlusu olduğu, kaynak kullanımı destekleme fonu kesintisi yapılmasının hukuka uygun olduğu ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ
...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2016/1807, K. 2021/5252, 3 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama