Danıştay 10. Daire E.2018/5031 K.2022/6325

İstemlerin konusu

Davacı tarafından, 14/12/2004 tarihinde sevk ve idaresindeki … plaka sayılı araç ile … sefer sayılı Alsancak-Balıkesir seferini yapmakta olan davalı idareye ait trenin çarpışması neticesinde yaralanarak daimi maluliyeti oluşmasında davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 500.000,00 TL maddi tazminat ile 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı idarenin hemzemin geçitte bariyer veya alt-üst geçit tesis etmemiş olması yönüyle asli kusurlu olduğu, kendisine %50 müterafik kusur verilmesinin hukuka aykırı olduğu, yurt dışında olduğu tedavi giderleri dosyaya ibraz edildiği halde Mahkemece tedavi belgelerinin ibraz edilemediği gerekçesiyle yurt dışındaki tedavi masraflarının karşılanmadığı, Ege Üniversitesinden aldıkları sağlık kurulu raporunda maluliyet oranı %97 olarak belirlendiği halde bu oranının dikkate alınmadığı, yaşanan olay karşısında hükmedilen manevi tazminat tutarının yetersiz kaldığı ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, dava konusu kazanın gerçekleştiği hemzemin geçitte tedbir alma yükümlülüğünün idarelerine ait olmadığı, dava konusu kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıya ait olduğu, idareleri aleyhine tazminata hükmedilemeyeceği, Mahkemece takdir edilen manevi tazminat tutarının yüksek olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği; davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.