KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/11450 E., 2022/1289 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Esas No
- 2019/11450
- Karar No
- 2022/1289
- Temyiz eden (davacı)
- … Otomotiv Sistemleri San. ve Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı / …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı şirket tarafından, 05/02/2001 başlangıç tarihli … numaralı alım-satım konulu faaliyet ruhsatı kapsamında 2011 yılından 2014 yılı sonuna kadar sehven ödendiği ileri sürülen 1.150.150,19 TL Özel Hesap Ücretinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin mülga Ekonomi Bakanlığı'nın (Ege Serbest Bölge Müdürlüğü) … tarih ve … sayılı işleminin istemiyle açılan davada, Danıştay Onuncu Dairesinin 08/01/2019 tarih ve E:2018/3869, K:2019/88 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesince davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI:I. Davacı tarafından, süregelen etki oluşturan durumlarda 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında her zaman başvuru yapılabileceği, başvurunun reddedilmesi halinde dava açma süresi içinde dava açılabileceği belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. II. Davalı idare tarafından, idareleri lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/11450, K. 2022/1289, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama