Danıştay 10. Daire E.2020/3240 K.2024/3574

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçtan davacı hakkında verilen mahkumiyet kararı gereğince 6197 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca tesis edilen işlemde hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklamalı onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan.

6197 sayılı Kanun'un 4/A maddesinde sayılmak suretiyle belirtilen suçlardan mahkum olmanın eczacılık yapmaya engel olduğu hususunda tereddüt bulunmamakla birlikte, anılan madde uyarınca eczane ruhsat iptaline yönelik işlem tesis edilebilmesi için belirtilen suçlardan yapılan ceza yargılaması sonucu verilen kararların kesinleşmiş olması gerektiği ve işlem tarihi itibarıyla davacı hakkında kesinleşmiş bir ceza mahkumiyeti kararının bulunmadığı, bu sebeple işlemde hukuka uyarlık olmadığı açık olmakla birlikte.

UYAP sistemi üzerinden davacıya ilişkin yapılan adli sicil ve arşiv kaydı sorgulamasında, davacı hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, bu cezanın da 13/06/2022 tarihinde kesinleştiği görülmekte olup, anılan durum göz önünde bulundurularak 6197 sayılı Kanun'a göre yeniden işlem tesis edebileceği de açıktır.