Danıştay 10. Daire E.2024/6576 K.2024/6843

Davacı ... tarafından, Şırnak T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, 27/07/2016 tarihinden bu yana cezalarının infazı sırasında çeşitli ceza evlerine nakledildiği, en son Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda iken Şırnak T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderildiği, çok sayıda ceza infaz kurumu değişikliği yapılması suretiyle kendisine mobbing uygulandığından bahisle uğradığı iddia edilen zararlarına karşılık 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle Ceza ve Tevfikevleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan davada,...

İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde ... İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile .... İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde ... İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu; 36. maddesinde, "İdari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkeme, sırasıyla: a) Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili, b) Zarar, bayındırlık ve ulaştırma gibi bir hizmetten veya idarenin herhangi bir eyleminden doğmuş ise, hizmetin görüldüğü veya eylemin yapıldığı yer, c) Diğer hallerde davacının ikametgahının bulunduğu yer, idari mahkemesidir.'' hükümlerine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; Şırnak T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan davacı tarafından, 27/07/2016 tarihinden bu yana ceza evi değişikliği yapılmasını gerektiren bir suçu bulunmamasına rağmen ceza evleri arasında çok sayıda nakil işlemi gerçekleştirilmesinin kendisine uygulanan mobbing olduğundan bahisle uğradığı iddia edilen zararlara karşılık 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 36. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca, uyuşmazlığın davacı hakkında tesis edilen ceza evi nakil işlemlerinden kaynaklandığı anlaşılmakla, bu bağlamda davanın, idari işlemden kaynaklanan bir tam yargı davası niteliğinde olduğu; ceza evi nakil işlemlerinin ise Ankara ilinde bulunan Ceza ve Tevfikevleri Genel Müdürlüğünce tesis edildiği görüldüğünden, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde 2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan hükmü uyarınca ileri sürülen zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili yer mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.