Danıştay 12. Daire E.2018/6819 K.2021/6400

Dava konusu istem:... Defterdarlığı Beytüşşebap Mal Müdürlüğünde veri hazırlama kontrol işletmeni olarak görev yapmakta iken 04/11/2013 tarihinde İstanbul ili, Atatürk Havalimanı Gümrük Saymanlık Müdürlüğüne atanan davacı tarafından, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Geçici 11. maddesi kapsamında 01/01/2012 tarihinden önce gümrük muhasebe biriminde görev yapan diğer personele ödenen fark tazminatının kendisine de ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile göreve başladığı tarihten itibaren fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla hesaplanacak fark tazminatının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; davacı tarafından, 01/01/2012 tarihinden önce gümrük muhasebe biriminde çalışmaya başlayan memurlar ile aynı işi, aynı kurumda, aynı kadro unvanı ile görev yaptığı halde farklı ücret uygulamasının eşitsizlik sonucu doğuracağı iddia edilmekteyse de, memurların ve diğer kamu görevlilerinin aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceğinin Anayasa'nın amir hükmü olduğu, bu sebeple, bu kapsamda görev yapanlara yasal düzenleme olmaksızın mali ve özlük haklarına ilişkin ödeme yapılması ve/veya haklardan yararlandırılmasına olanak bulunmadığı,

yine bu bağlamda kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarının verilmesinde, açıkça yasal düzenleme dayanak olmadığı/cevaz vermediği sürece; emsal personel, ücrette adalet ve benzeri ilkelere de başvurulamayacağı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 221. maddesinde yer alan fark tazminatı uygulamasının 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 11. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı gözönüne alındığında,

gümrük idarelerinin hizmetini yürüten gümrük muhasebe birimin personeline fazla çalışma ücreti verilmesine imkan sağlayan "fazla çalışma ücreti" hükümlerinden yararlanılabilmenin ancak 01/01/2012 tarihi itibarıyla mevzuatta öngörülen aranan maddi, hukuki olgu ve koşulların taşınması, sürdürülmesi, bir başka ifadeyle hukuki bağın mevcut olması halinde mümkün olabileceği, davacı açısından ise, 01/01/2012 tarihinden önce gümrük muhasebe biriminde görev yapan personel statüsünde olmaması sebebiyle bu hukuki bağın kurulamadığı göz önüne alındığında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkemenin, ilgili kanun maddesinin yorumunda hataya düştüğü, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen düzenlemelerden önce davacının 209 sayılı Kanun'un 5. maddesinin birinci fıkrası uyarınca çıkartılan yönetmelik uyarınca döner sermaye ödemelerinden faydalananların anılan Ek 9. madde ile döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personele döner sermaye gelirlerinden ödeme yapılmayarak bunun yerine ek ödeme yapılmaya başlandığı,

bahsi geçen 11. maddede 209 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değiştirilmeden önceki hükümleri uyarınca ödemelerden yararlananlara değişiklik öncesi ve sonrası ödemeler arasında oluşan farkın tazminat olarak ödeneceğinin belirtildiği ve bu düzenleme ile döner sermaye saymanlık hizmetlerini yürüten personelin döner sermaye ödemesi yapılacakların dışına çıkarılması sonucunda zımnen değişiklik yapıldığı ve dolayısıyla durumunun Geçici 11. maddeye uygun olarak değerlendirilerek fark tazminatına hakkı olduğu, aynı unvan ve kadroda bulunduğu,

dolayısıyla aynı hukuki statüye sahip olduğu diğer personele bu fark tazminatı daha önce göreve başladığı gerekçesiyle ödenmesinin aynı işi yapan personel arasında hiçbir gerekçeye dayanmayan bir eşitsizlik yarattığı, dolayısıyla 01/01/2012 tarihinden önce Gümrük Saymanlık Müdürlüğünde göreve başlayanların bu fark tazminatını alacağı bu tarihten sonra başlayanların alamayacağı şeklinde yorumun gerçeği yansıtmadığı gibi adaletsiz olduğu, emsal Mahkeme kararı da dikkate alınarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.