Danıştay 12. Daire E.2019/5993 K.2023/3296

Dava konusu istem: Van Büyükşehir Belediye Başkanlığında 5393 sayılı belediye Kanunu'nun 49. maddesi kapsamında sözleşmeli statüde orman mühendisi olarak görev yapan davacı tarafından, 31/12/2017 tarihinde sona erecek olan sözleşmesinin yenilenmeyeceğine ilişkin … tarih ve … sayılı Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı İnsan Kaynakları ve Eğitim Dairesi Başkanlığı işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; belediyelerin, norm kadroya uygun olarak sözleşme ile uzman ve teknik personel çalıştırma konusunda takdir yetkisinin bulunduğu, davacının, 31/12/2017 tarihinden sonra başka hiçbir işlem yapmaya gerek olmadan görevinin sona ereceği, belediye ile sözleşme yapmasına yönelik öncelik hakkı ya da ayrıcalık tanıyan mevzuat hükmü bulunmadığı, yeni dönem için sözleşmeli çalıştırılmaya aday diğer kimselerden bir farkı bulunmadığı, sözleşmeli çalışma ilişkisi kurulması amacının idareye personel seçiminde esneklik sağlanması olduğu,

idareye kendi personelini seçmesi ve sözleşme süresinin bitiminde yenilenmesi hususlarında takdir yetkisi tanındığı, idarenin bu yetkiyi kadro ve ihtiyaç durumu ile personele ilişkin özel durumları değerlendirerek kullanabileceği, yeni dönem için yeniden sözleşme imzalamaya yargı kararı ile zorlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; dava konusu sözleşme yenilememe işleminin, belediyede ihtiyacın üzerinde personel çalıştığı, fazla personel nedeniyle bütçenin büyük bölümünün personel giderlerine harcandığı, davacının yeni belediye yönetimiyle uyum sorunu yaşadığı, kendisinden beklenen performansı ortaya koyamadığı, kendisine güven duyulmadığı ve kuruma sadakatle hizmet edeceğine inanç oluşmadığı gerekçeleriyle tesis edildiği belirtilmekte ise de; davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığı hususunun somut olarak ortaya konulamadığı,

sözleşme yenilenmemesinin dayanağı olarak gösterilen diğer sebeplere ilişkin olarak da davalı idarece hukuken kabul edilebilir hiç bir somut tespit ve gerekçenin dosyaya sunulamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Belediyede görevli personel sayısının ihtiyacın çok üzerinde olduğu, bütçenin büyük kısmının personel ve diğer cari harcamalara kullanıldığı, bu nedenle personel azaltılmasına karar verildiği; kaldı ki, davacının liyakati nedeniyle değil, göreve başladığı dönemde yapılan sübjektif değerlendirmeler sonucu işe alınmış olduğu; davacı tarafından, idari başvuru yapılmaksızın dava açılmasında usule aykırılık bulunduğu; idarenin takdir yetkisi kapsamında gerçekleştirilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın, "davacının yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine" ilişkin hüküm fıkrasına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan; yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri olan "taleple bağlılık" ilkesi uyarınca, yargı mercilerinin, açılan davalarda davacının istemi ile bağlı olduğu, istemi genişletecek biçimde karar veremeyeceği tartışmasızdır.

Dosyanın incelenmesinden; dava dilekçesinde faiz isteminde bulunulmadığı halde, Bölge İdare Mahkemesince, davacının yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmakta olup, davacının talebi aşılarak yasal faize hükmedilmesinde usul kurallarına uyarlık bulunmamaktadır.

Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, kararın "davacının yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine" kısmının, "Dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.