Danıştay 13. Daire E.2015/98 K.2021/3971

Dava konusu istem: Aydın ili, Didim ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan ... parsel sayılı taşınmazın kiralanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ve taşınmazın tahliyesi ile taşınmaz üzerindeki yapının yıkılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Didim Kaymakamlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; ... sayılı parselin 79.000 m² büyüklüğe sahip olduğu, davacının söz konusu taşınmazın 10.000 m²'lik kısmı üzerine herhangi bir sözleşmeye veya sınırlı aynî hakka dayalı olmaksızın zeytin ağacı diktiği ve 24 m² büyüklüğünde bina yaptığı, davacının işgali altındaki 10.000 m²'lik kısmın imar planında park alanında kaldığı, park alanında kalan kısmın tarımsal amaçlı olarak kiraya verilmesi mümkün olmadığından, davacının kiralama talebinin reddi ile taşınmazdan tahliyesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, fiilen kullanılan alanın doğru tespit edilmediği, toplam 22.465,43 m² için kiralama talebinde bulunulmasına rağmen idarece düzeltmeye gerek görülmediği, 10.000 m² üzerinden hesaplama yapılarak karar verildiği, Mahkemece keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği, ağaçlandırılan kısmın imar planında park olarak belirlenen alanın dışında kaldığı, taşınmazın 2.535 m²’lik kısmının tescil hârici olduğu, davalı idarenin tescil hârici taşınmazlar üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.