Danıştay 2. Daire E.2021/10569 K.2022/6859

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 5403 sayılı Kanunu'nun 13. maddesi gereğince mutlak tarım arazisi olarak belirlenen yerlerin tarımsal amaç dışında kullanılamayacağı, bu arazilerin amaç dışı kullanılabilmeleri için toprak koruma projelerine uyulması kaydı ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından izin verilmesinin gerektiği, davacı tarafından bu yönde bakanlıktan alınmış herhangi bir iznin mevcut olmadığı, bu haliyle tarım dışı arazi kullanımına izinsiz başladığı açık olup, tarım dışı kullanılmayacak arazi üzerinde yedieminlik deposu ve garajı faaliyet konulu işyerine ait işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptaline ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilebilmesi için İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'te sınırlı sayılan hallerden birinin varlığının arandığı, Menteşe Belediye Başkanlığı işlemi ile gerçekleştirilen ruhsat iptali işleminin meclis kararı ile tesis edilmesi gerektiği, işyerinin bulunduğu arazinin statüsünde ruhsat alındığı tarihten itibaren hiçbir değişiklik olmadığı, 02/02/2010 tarihli Menteşe Belediye Meclisi kararında belirtilen İl Trafik Komisyonu Başkanlığı tarafından bağlanılan araçların muhafaza edilmek üzere depolanacağı alanlara olan ihtiyacın halen devam ettiği belirtilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.