Danıştay 2. Daire E.2021/10646 K.2023/1893

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; işyeri ruhsat talebi doğrultusunda alınan kolluk görüşünde genel bir ifadeyle "genel güvenlik ve asayişin korunması açısından uygun olmadığı" na yönelik görüş belirtilmişside; önceden 2. Sınıf bar olarak ruhsat verilen yere, daha önceden güvenlik açısından olumlu görüş verilmişken, aynı şartlar devam ederken sonradan görüşün olumsuz hale gelmesi gerekçesinin açık ve net olarak, somut, teknik ve bilimsel tespitlere yer verilerek ortaya konulmadığı,

başka bir ifadeyle işlemin gerekçelendirilemediği sonucuna varılarak davacının 2.sınıf bar ruhsat başvurusunun, başkaca bir neden gösterilmeksizin, sadece kolluk görüşünde belirtilen sakıncalar bulunduğu gerekçesiyle reddinde hukuka uygunluk görülmediğinden davanın, işyeri için "2.sınıf bar" ruhsat talebinin reddine ilişkin kısmının iptali ile davalı idare tarafından yapılan teknik incelemede, arka plan gürültü seviyesinin 10.9 dBA ve 8.5 dBC olarak ölçüldüğü,

yönetmelikte aranan seviyeyi aştığı, canlı müzik belgesi verilmemesine ilişkin işlemde hukuk aykırılık görülmediği gerekçesiyle işyeri için "canlı müzik belgesi" talebinin reddine ilişkin kısmı bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; başvuru üzerine konunun değerlendirilmesi için İlçe Emniyet Müdürlüğünden görüş sorulduğu, gelen cevapta genel güvenlik ve asayişin korunması açısından uygun olmadığının bildirildiği canlı müzik için yapılan ölçümlerde yasal sınırların aşıldığının bildirilmesi üzerine tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.