Danıştay 2. Daire E.2021/10653 K.2023/1894

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; söz konusu bacanın ruhsat eki esaslı projeye işlenmesi gerektiği, bu haliyle projeye aykırı olduğu, projesine aykırı olarak yapılan bacadan dolayı imar mevzuatı uyarınca işyeri olarak kullanılmasının mümkün olmadığı, bu haliyle 3572 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine imkan bulunmadığından, davacının işyerine ait işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; işyerinin mimari projesinde fırınlı işyeri olarak kullanılacağı ve bu durumun tapuya şerh edildiği, alınan yapı denetim firması raporunda bacanın bina dışına montajında sakınca bulunmadığının belirtildiği, dava konusu işyerinin kendisinden önce ruhsatlı işyeri olarak kullanıldığı ve idare tarafından işyeri açma ve çalışma yönetmeliğinin 13. maddesinde yer alan 15 günlük süre verilmeksizin işlem tesis edildiği, somut nedenleri olmayan dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ve iptali ile mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.