Danıştay 2. Daire E.2021/12228 K.2022/1807

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesinin 25/05/2017 günlü, E:2016/6214, K:2017/2622 sayılı bozma kararına uyularak verilen ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; anılan kooperatif tarafından ödenmeyen ve ödenme imkanı bulunmayan amme alacağının, kanuni temsilcilerden tahsili cihetine gidilmesinin yasal bir zorunluluk olması karşısında, kooperatifin kira sözleşmesinin bittiği 09/06/2008 tarihinden itibaren başlayan fuzulen işgal nedeni ile doğan ecrimisil alacağının, borcun doğduğu dönemi de kapsar şekilde 04/02/2008-20/02/2009 tarihleri arasında kanuni temsilci sıfatı bulunan,

yönetim kurulu üyesi ve kooperatif yönetim kurulu başkanı olan davacıdan 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tahsiline yönelik olarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda, kesinleşen kamu alacağının doğduğu dönemde yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle kanuni temsilci sıfatı bulunan ve bu nedenle borçtan sorumlu olan davacıdan söz konusu borcun tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; ödeme emrinin düzenlendiği tarihte dava dışı kooperatifin yönetim kurulu üyesi olmaması sebebiyle borçtan sorumlu olmadığı, kooperatif yönetim kurulu üyelerinin borçtan sorumlu olduğuna dair herhangi bir hüküm bulunmadığı, ödeme emrine konu alacağın gelinen gün itibarıyla önemli bir miktarının davalı idarece tahsil edildiği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; dava dışı kooperatifin 2008-2009 yıllarına ait ödenmeyen ecrimisil borcunun tahsil edilemediği ve edilemeyeceği anlaşıldığından, 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi gereğince borcun tahakkuk ettiği dönemde yönetim kurulu başkanı olan davacıdan tahsili amacıyla ödeme emrinin düzenlendiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.