Danıştay 2. Daire E.2021/12554 K.2022/6042

Dava Konusu İstem

Dava; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan,...pafta, ... ada, ... parsel sayılı, tamamı Hazineye ait 2.876,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 571,00 m²'sinin davacı tarafından müşteri araç park yeri ve yapay şelale yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 10/05/2007-31/05/2008 tarihleri arasındaki dönem için 40.921,95 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı ecrimisil ihbarnamesine itiraz üzerine düzenlenen ...günlü, ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : .... İdare Mahkemesince 30.06.2016 tarihinde verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 21/05/2018 günlü, E:2017/654, K:2018/1863 sayılı, dava konusu işlemin iptaline ilişkin 28.020,95 TL'lik kısmının bozulması, davanın reddi yolundaki 12.091,00 TL'lik kısmının onanması üzerine, bozulan kısım hakkındaki temyize konu kararıyla; incelemeye konu 28.020,95 TL'lik ecrimisilin, 10.764,63 TL'lik kısmının iptaline, 17.256,32 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazda işgallerinin olmadığı, daha önceki dönemlere açılan ecrimisil davalarında iptal kararları verildiği, taşınmazın mevcut durumu ile park yeri olarak kullanılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, önceki dönemlere açılan ecrimisil davalarında bilirkişilerce taşınmazın otopark olarak kullanıma elverişli olduğu yolunda tespitler bulunduğu, özellikle akşam saatlerinde taşınmazın müşteri araç park yeri olarak kullanıldığı, işlemin hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.