Danıştay 2. Daire E.2021/12863 K.2023/3988

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Danıştay Onuncu Dairesinin 19/02/2018 günlü ve E:2016/14628, K:2018/101 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, yerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile, mülkiyeti Hazineye ait olan 7.341,00 m² yüzölçümlü taşınmazın cafe, gölgelik, çim ve çiçeklik yapmak suretiyle fuzulen işgali nedeniyle talep edilebilecek ecrimisil tutarının, anılan taşınmazın konumu, kullanım amacı, bulunduğu çevre, davacıya olan katkısı vs. dikkate alınmak suretiyle uygun düzenlendiği hususunun bilirkişi raporu ile sabit olduğu, bu nedenle tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu edilen taşınmazdaki çim alanının bütün bölge halkı tarafından kullanıldığı, alanın herkese açık olduğu, taşınmazın sitenin işgalinde olmadığı, site tarafından peyzaj düzenlemesi yapıldığı, sitenin bakım ücreti ödeyerek kamu hizmetinde bulunduğu, belirlenen bedelin yüksek olduğu, işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.