Danıştay 2. Daire E.2021/2001 K.2023/2774

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; soruşturma raporu ve ekleri, soruşturmada adı geçenlere ait ifadeler ile telefon tapelerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davacının her ne kadar otelde kayıt yapılmadan kaldığı sabit ise de, yapmış olduğu masraflar karşılığında parasını nakit olarak ödediğinin karşılıklı ifadeler ile sabit olduğu, aksinin davalı idarece somut olarak ortaya konulmadığı, operasyona konu fiillerle ilgili olarak davacıyı kusurlandıracak herhangi bir iddia ve isnad bulunmadığı,

ayrıca davacı ile operasyona konu kişiler arasında tek bir telefon kaydı dahi bulunmadığı hususları gözönüne alındığından dolayı, davacıya isnat edilen yetkisini ve nüfuzunu çıkar sağlamak için kullanmak fiilinin sübut bulmadığı anlaşılmakla dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle; dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; disiplin soruşturmasında davacıya isnat edilen kusurlu fiillerin tespit edildiği, davacının görev konumunu kötüye kullanarak iş sahiplerinden menfaat temin ederek kusurlu davrandığı, dava konusu işlemin usule ve hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.