Danıştay 2. Daire E.2021/8270 K.2024/374

Dava Konusu İstem

Komiser yardımcısı olan davacının, Karaman ili, Ayrancı İlçe Emniyet Amiri vekili olarak yaptığı dönemde, "yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 8/7. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzüğün 15. maddesi gereğince bir derece alt ceza uygulanarak 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla tecziyesine ilişkin …günlü, …sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: …İdare Mahkemesinin …günlü, E:…, K:…sayılı kararıyla.

2559 sayılı Kanun uyarınca …isimli işyerinin kapanış saatlerine riayet etmediğine dair idari ceza bakımından sorumluluğuna yol açacak nitelikte olan 10/04/2013 tarihli tutanağı gereği için ilgili makamlara göndermemesi neticesinde adı geçen işyerine idari ceza verilmesini ve işyerinde müşteri olarak bulunduğu belirtilen polis memuru hakkında işlem yapılmasını önleyici eylemde bulunduğu sabit olan ve Ayrancı İlçe Emniyet Amiri Vekili olarak tutanağı işleme koymamasının sonuçlarını öngörmesi gereken davacının, anılan işyerine ve polis memuruna çıkar sağlayıcı söz konusu eylemi nedeniyle disiplin suçuna konu fiili işlediğinin anlaşıldığı,

öte yandan; hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan davada, söz konusu olayda herhangi bir maddi ve somut zararın belirlenmediği, bu nedenle suçun oluşmadığından …Asliye Ceza Mahkemesinin …günlü, E:…, K:…sayılı kararıyla beraatine hükmedildiği, 10/04/2013 tarihli tutanakta işyerinde müşteri olarak bulunduğu belirtilen polis memuru hakkında da söz konusu durumdan dolayı disiplin cezası verildiğinin görüldüğü, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Daire Kararının Özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Beşinci Dairesinin 02/04/2019 günlü, E:2016/22758, K:2019/2331 sayılı kararıyla, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nde öngörülen ve davacı hakkında önerilen "meslekten çıkarma" cezasının Genel Müdürlük Yüksek Disiplin Kurulunda görüşülmesi,

Tüzüğün 15. maddesinde belirtilen şartların varlığı halinde bir derece alt ceza uygulanması kararının da, meslekten çıkarma cezasında olduğu gibi, 3201 sayılı Kanun'un Ek 7. maddesinde yer alan hüküm gereğince Genel Müdürlük Yüksek Disiplin Kurulunun görüşü ve Bakanın onayı ile kesinleşmesi gerektiğinden, Merkez Disiplin Kurulunda görüşülüp karara bağlanarak, Emniyet Genel Müdürünün onayı ile tesis edilen dava konusu işlemde yetki unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, anılan karar bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; yapılan soruşturma sonucunda üzerine atılı eylemi sabit görülen davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, ayrıca davacının 679 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarıldığı ileri sürülerek, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabul edilerek, İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 02/04/2019 günlü, E:2016/22758, K:2019/2331 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Uyuşmazlık; komiser yardımcısı olan davacının ilçe emniyet amiri vekili olarak görev yapmakta iken birahane olarak işletilen bir iş yeri hakkında kapanış saatlerine riayet edilmediğine dair düzenlenen tutanağı işleme koymamak şeklinde gerçekleşen eylemiyle kamunun zarara uğratılmasına neden olduğundan, ''yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 8/7 ve 15. maddeleri uyarınca 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla tecziyesine ilişkindir.

Olayda.

10/04/2013 tarihinde iki polis memuru tarafından, önleyici kolluk hizmeti kapsamında devriye görevi esnasında "Dostlar Birahanesi" isimli iş yerinin kapanma saatinin geçmesine rağmen açık olduğunun görülmesi üzerine düzenlenen tutanağın kendisine teslim edildiği, tutanakta geçen iş yerinde çalışan garsonun görevlilere "sizden (polis) bir müşteri var, çıkaramıyorum" beyanını ve görevlilerin bildirilen polis memurunun Y.Y. olduğu anlatımlarını göz ardı edip, varsayımlardan hareketle iş yerinin kapalı olduğuna dair geniş yorumlamada bulunarak,

tutanağı işleme koymaksızın muhafaza ettiği, bu eylemiyle dava konusu işlemin tesis edilmesine sebep olduğu anlaşılmakta ise de, sözü edilen birahanenin kapısının kapalı ve loş olduğu, içeride temizlik yapıldığı, tutanakta adı geçen polis memurunun alkol aldığının belirtilmediği ve içeride başka müşteri bulunmadığı gibi adı geçen birahaneye daha önce bir kaç kez işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.

Anılan olay nedeniyle davacı hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan davada, …Asliye Ceza Mahkemesinin …günlü, E:…, K:…sayılı kararıyla, herhangi bir maddi ve somut zararın belirlenmediği, bu nedenle suçun oluşmadığı gerekçesiyle beraatine hükmedilmiş ve anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bu itibarla, ceza mahkemesi kararında belirtildiği üzere, kamunun, anılan fiil nedeniyle maddi ve somut bir zarara uğramadığı, davacının iş yeri menfaatine hareket ettiğine ilişkin bilgi ve belgenin de bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire kararının kaldırılarak davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla, çoğunluk kararına katılmıyoruz.