Danıştay 3. Daire E.2019/4049 K.2022/1473

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 yılının Nisan ila Haziran dönemlerine ait vergi ziyaı cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ...takip numaralı ödeme emrinin iptali ile vergi ziyaı cezasının ve fer'ilerinin tahsilinden vazgeçilmesine dair uygulamanın yerine getirilmesi yönünde karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, vergi ziyaı cezasının vadesinin 23/06/2017 tarihli olması nedeniyle 7020 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda ve Bir Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamına girmediğinden bahisle dava konusu ödeme emri düzenlenmiş ise de vergi ziyaı cezasının vergi aslına bağlı olduğu dolayısıyla asıl borcu yapılandırılan davacının bahse konu vergi ziyaı cezasının tahsilinden vazgeçilmesi gerektiğinden düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı,

davanın diğer kısmının esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiş, vergi ziyaı cezasının ve fer'ilerinin tahsilinden vazgeçilmesine dair uygulamayı yerine getirilmesi yönünde karar verilmesi istemine ilişkin kısmı yönünden dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kesinleşen kamu alacağı karşısında ödeme emri için 6183 sayılı Kanun'da öngörülen dava açma koşullarının oluşmadığı, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.