Danıştay 3. Daire E.2020/1818 K.2023/2306

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından doğan hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna atıfla düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2013 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemleri için re’sen salınan geçici vergi ve geçici vergi üzerinden bir kat, gelir vergisi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: "İstanbul İli, Sarıyer İlçesi,. Mahallesi,.

Mevkii … pafta, … ada, … parsel"de kayıtlı 22.954 m2 yüzölçümlü, tarla ve çamlık nitelikli taşınmazın 2013 yılında 9/10 hissesinin satışından davacının elde ettiği kazancın ticari olduğu kabul edilmek suretiyle adına tarhiyat yapılmışsa da, davacı tarafından ticari kazanç elde etmek amacıyla ve ticari organizasyon çerçevesinde bir takvim yılı içinde birden fazla gerçekleştirilen alım-satım işlemi veya birden fazla takvim yılında tekrarlanan alım-satım işlemlerinin varlığı gerektiği halde,

davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporlarında davalı idarece bu yönde yapılmış hukuken geçerli somut bir saptama bulunmadığı dikkate alındığında yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ilgili arsada ... (...)’ın hak ve hisselerinin ¼’ünü, ... (...)’nin hisselerinin ise tamamını aldığı, bu hususun devamlılık gösterdiği ve bu faaliyetin ticari bir organizasyon içerisinde yapıldığının vergi tekniği raporuyla ortaya konulduğu dolayısıyla anılan rapora istinaden düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyat ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Anılan çamlık niteliğindeki arazinin sahibi olan ...’ın 1990 yılında vefat etmesi üzerine varislerine intikal ettiği, mirasçılardan ...’ın ¼ oranındaki hissesinin 2007 yılında alındığı ve 2013 yılında satıldığı dolayısıyla olayda zamanaşımının söz konusu olduğu, bir diğer mirasçı olan ...'nin hissesini tarafına vekâletname vermek suretiyle 2010 yılında ...’a sattığı, bir takvim yılı içinde birden fazla satış bulunmadığından verilen kararın hukuka uygunluk teşkil ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.