Danıştay 3. Daire E.2020/2119 K.2023/1435

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve aldığı LPG'yi üretimde kullanmayarak doğrudan sattığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak tanzim edilen vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, tanzim ettiği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğundan tarhiyatın komisyon gelirinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık görülmediği, satın alındığı kabul edilen LPG'nin nerede muhafaza edildiği, satışlarının hangi tarihte ve hangi firma ya da kişilere yapıldığı, şirket hesaplarında satışa ilişkin bir hareketlilik olup olmadığı somut olarak ortaya konulamadığı gibi kurum temsilcisinin ifadesine de başvurulmadığı,

sadece davacı şirket tarafından herhangi bir üretim yapılmadığı ve sahte fatura düzenlendiğine ilişkin tespitlere dayanıldığından tarhiyatın LPG satışından kaynaklanan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı, 2016 yılının Nisan dönemine ait olup 2017 yılı Ocak döneminde kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziya cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalara dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.