Danıştay 3. Daire E.2020/4737 K.2021/2055

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007 yılının Ocak ve Şubat dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisine karşı açılan davanın sonuçlandırıldığı … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı hakkında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinde, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir dava hakkında verilen karara aykırı yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek kanuni bir dayanak yokken, aynı mahkeme yahut başka bir mahkeme tarafından önceki ilamın hükmüne aykırı bir karar verilmiş olmasının yargılamanın yenilenmesine ilişkin sebepler arasında sayıldığı, davacı tarafından ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… ile … tarih ve E:…, K:… sayılı kararları yargılamanın yenilenmesi talebine dayanak olarak gösterilmiş ise de davaların konusu ve sebebi aynı olmakla birlikte taraflarının aynı olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi istemi reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, … Yapı İnşaat ve Sanayi Ticaret Anonim Şirketi'ne yanlış istisna belgesi verilmesi nedeniyle adı geçen şirketten alınamayan verginin, kusuru olmaksızın tarafından istenilmesinin hukuka uygun düşmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

… Yapı İnşaat ve Sanayi Ticaret Anonim Şirketi tarafından istisna belgesinin haksız kullanılması nedeniyle zamanında tahakkuk ettirilmeyen verginin davacıdan istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.